Danıştay 4. Daire E.2022/4580 K.2022/6882

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2011/1 ila 12 dönemlerine ilişkin katma değer vergileri ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezalarının ve 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine, Vergi Mahkemesince verilen kararda; dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkraları onanarak kesinleştiğinden, uyuşmazlığın, vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısmına münhasır hâle geldiği, olayda, tekerrür hükümlerinin uygulanmasını gerektiren yasal koşulların dava konusu olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle bozulan kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının kanuni süresinde verdiği 2010/7 KDV beyannamesine ek olarak kanuni süresi dışında 09/12/2010 tarihinde 213 sayılı Kanun'un 371. maddesi kapsamında düzeltme beyannamesi verildiği, söz konusu kanun hükmüne riayet edilmemesi üzerine 2010/5 sayılı vergi ceza ihbarnamesi ile 56,25 TL vergi ziyaı cezası kesilerek elden tebliğ edildiği, ihbarnamenin tebliğ alındısına ulaşılamamakla birlikte, herhangi bir yargı veya idari çözüm yoluna başvurulmayan ihbarname içeriği vergi ziyaı cezasının 17/02/2011 tarihinde tahakkuk fişiyle tahakkuk ettirildiği, davacı tarafından 12/05/2014 tarihinde de tahakkukun ödendiği,

bu haliyle tekerrür hükümlerinin dava konusu olayda uygulanabileceği, öte yandan ilk mahkeme aşamasında ''davanın kısmen kabulüne'' karar verilmesi üzerine davacı vekili lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine rağmen bozma kararı sonrasında yeniden vekâlet ücretine hükmedildiği ve hüküm fıkrasında mükerrer tahsilata sebebiyet verilmemesi gerektiğine ilişkin bir açıklamanın yer almadığı, söz konusu hususun mükerrer tahsilata sebebiyet vereceğinden yasaya aykırı bir durumun ortaya çıktığı belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.