Danıştay 4. Daire E.2022/5498 K.2023/1044

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, adına takdir komisyonu kararına istinaden 2010/12 dönemi için resen tarh ve tahakkuk ettirilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin iptali istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince.

Danıştay bozma kararına uyularak, davacı adına düzenlenen 2010/12 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi içerikli … sayılı tahakkuk fişinin dayanağının davacı adına düzenlenen … sayılı vergi ceza ihbarnamesi olduğu, vergi ceza ihbarnamesinin davacıya 12/10/2016 tarihinde elektronik ortamda tebliğ edildiği ve 5. günün sonunda 17/10/2016 tarihinde öğrenmiş kabul edildiği, davacının bu vergi ceza ihbarnamesine karşı 16/11/2016 tarihi mesai bitimine kadar dava açma hakkının olduğu,

vergi ceza ihbarnamesi karşı süresinde dava açılmaması nedeniyle, ihtiva ettiği vergi ve cezaların tahakkuka bağlanabileceği, bir başka anlatılma tahsil edilebilecek safhaya geleceği dikkate alındığında, dava konusu tahakkuk fişinin düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmış, davacı şirketin sahte fatura kullanımı nedeniyle adına yapılan cezalı tarhiyata ilişkin itiraz ve incelemelerin bu aşamada tartışılmasına imkan bulunmaması nedeniyle tahakkuk işlemine yapılan istinaf isteminin kabulü ile davanın reddine karar vermek gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından verilen kararın hukuka aykırı olduğu, bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.