Danıştay 4. Daire E.2022/5588 K.2022/4968

Dava konusu istem: Davacı lehine hüküm kurulan ve kesinleşen ilk derece mahkemesi kararında, fazladan ödendiğine ve iadesine hükmedilen 9.738.652,46 TL stopaj tutarı üzerinden ödeme tarihinden iade tarihine değin hesaplanacak tecil faizinin iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davaya konu tecil faizinin ödenmesi hususunda davalı idareye başvurulmadan doğrudan faiz ödenmesi talebiyle bakılan davanın açıldığı, bu durumda, davacı hakkında tesis edilmiş idari davaya konu olabilecek kesin ve yürütülmesi gereken bir işlem bulunmaması nedeniyle açılan davanın esasının incelenme olanağı bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı vekili tarafından, Vergi Dairesinin fazladan tahsil ettiği tutarı haksız bir biçimde uhdesinde bulundurduğu ve İYUK 12. madde kapsamında davacı firmanın zararını tazminen faiz ödemesi yapılması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.