Danıştay 4. Daire E.2023/10167 K.2024/6585

Dava konusu istem : 28/08/2015 tarih ve 29459 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 2015/8077 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile uygulama alanı ilan edilen Amasya İli, Merzifon İlçesi, ... Köyü, ... Mevkiinde yapılan toplulaştırma işleminin ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda.

Arazi Toplulaştırma ve TİGH projelerinin amacının; çeşitli nedenlerle, ekonomik üretime imkan vermeyecek biçimde veya toprak muhafaza ve zirai sulama tedbirlerinin alınmasını güçleştirecek derecede; parçalanmış, dağılmış, şekilleri bozulmuş, dağınık küçük arazi parçalarının ve hisselerinin bir araya getirilerek, muntazam şekiller halinde birleştirilmesi, bütünleştirilmesi ve işletmelerin yeniden düzenlenmesi olduğu,

toplulaştırma işlemi ile maliklere mümkün olduğu ölçüde eski arazisine eşdeğer ve tek parselde ve ayrıca maliklerin istekleri dikkate alınarak arazisinin yoğun olduğu bölgede veya en büyük parselinin etrafında toplanarak arazi verilmeye çalışılması gerekmekte olup, bakılan uyuşmazlıkta bu hususlara uyulmadığı, mevcut arazilerin toplulaştırılması yerine parçalandığı ve alanları küçültülmek suretiyle toplulaştırma mantığından ve Kanunun öngördüğü amaçtan uzaklaşıldığı, davacı parsellerinin üç ayrı blokta yer aldığı da gözetilerek,

7 ayrı yerden tahsis yapılması yerine davacıya yapılacak tahsisin alan olarak büyük parça olan ..., ... ve ... parsellerin olduğu yerden ve/veya davacı talebi olması halinde ve imkanlar ölçüsünde ..., ... ve ... parselin olduğu alanda yapı ve meyve ağaçları korunacak şekilde ve tarım yapmaya elverişli muntazam şekilli bir parsel, ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazların bulunduğu blokta eşdeğer bir parsel ve köy yerleşkesi yakınında ...,

... parsellerin olduğu yerden veya eşdeğer bir alandan bir parsel olmak üzere iki ya da üç farklı eşdeğer alanda birleştirme yapılmak suretiyle tahsis yapılmasının toplulaştırma amaç ve ilkelerine daha uygun olacağı göz önüne alındığında, dava konusu toplulaştırma işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

..., ... ve ... parsel numaralı taşınmazların birleştirilmesinin arazi derecelendirme farkından dolayı mümkün olmadığı, ... parselin etrafında yapılacak birleştirme işleminin başka maliklerin o bölgeden çıkarılması anlamına geleceği, ... parselde yer alan sabit tesis konumundaki sundurmanın korunmuş olduğu , toplulaştırma ilanından sonra dikilmiş olan meyve ağaçlarının dikkate alınarak işlem yapılmasının Kanuna aykırı olduğu, çiftçi tercih formundaki talepler doğrultusunda işlem gerçekleştirildiği, toplulaştırma öncesi 9 adet olan taşınmaz sayısının 7 adede düşürüldüğü, ... parselde var olan müşterek mülkiyet durumunun tek adede düşürüldüğü belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.