Danıştay 4. Daire E.2023/10346 K.2024/5905

Dava konusu istem: 3083 sayılı Kanun uyarınca arazi toplulaştırma uygulama alanı ilan edilen ve Arazi Toplulaştırma ve Tarla İçi Geliştirme Hizmetleri Projesi kapsamında bulunan, Şanlıurfa İli, Hilvan İlçesi, ... Mahallesi, eski ... (yeni ... ada, ... ve ... nolu) parselde yer alan taşınmazlara ilişkin arazi toplulaştırma işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacıya yaklaşık olarak eski yerinden yer tahsis edildiği fakat söz konusu eski 55 numaralı parselin Şanlıurfa-Diyarbakır otoyoluna yaklaşık 275 metre cephesi olmasına rağmen, tüm müştereklere ana yola cepheli verilmiş parseller tahsis edilmiş olmasına rağmen, Maliye Hazinesine ana yoldan hiç cephe verilmediği için toplulaştırma işleminin amacına uygun olarak yapılmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davanın süresinde açılmadığı, tüm maliklere sabit bir şekilde toplulaştırma öncesindeki taşınmazların bulunduğu yerden ve müstakil olarak yer verilme imkanının bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.