Danıştay 4. Daire E.2023/10712 K.2024/3954

Dava konusu istem: 26/06/2018 tarih ve 30460 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 2018/11835 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile uygulama alanı ilan edilen ve Afyonkarahisar 2. Kısım Arazi Toplulaştırma ve Tarla İçi Geliştime Hizmetleri projesi kapsamında Afyonkarahisar İli, Çay İlçesi, ... Köyünde yapılan arazi toplulaştırma işleminin, davacıya ait eski ... (yeni ...) parsel sayılı taşınmaza ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu toplulaştırma işlemiyle, davacının eski parseli ile davacıya yeni tahsis edilen parselin eş değer yerlerden ve eş değer özelliklerdeki alandan ve mevzuatta belirtilen teknik kriterlere uygun şekilde, toprak derecelendirme haritaları çıkarılarak ve derecelendirme ve sınıflandırmanın rayiç bedel, ürün çeşidi, verimlilik, toprağın özelliği, yerleşim yerine ve sulama alanına uzaklığı ve konumu gibi hususlar gözetilerek yapıldığı, toplulaştırma sınırlarının mevzuattaki kriterler dikkate alınarak belirlendiği,

ortak kullanım alanlarında olan yol ve kanal gibi kamunun ortak kullanacağı yerler için yapılan kesintinin, yasal sınırlar içerisinde kaldığı, kesintilerin eşit olduğu, tahsis işlemlerinin toplulaştırma ilke ve kurallarına uygun olduğu anlaşıldığından, dava konusu toplulaştırma işlemlerinde hukuka ve toplulaştırma ilkelerine aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararlarının özetleri: Bölge İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. Bahse konu kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine ... tarih ve E:..., Temyiz No:... sayılı karar ile; temyiz harçlarının ve posta avansının yatırılmaması ve verilen süre içinde eksikliğin tamamlanmadığı anlaşıldığından, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dosyada adli yardım kararı verilmiş olduğundan, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin kararda hukuka uyarlık bulunmadığı; esas karara ilişkin olarak, idarenin internet sayfasında yasa ile zorunlu tutulan ilanların yapılmadığı, toprak derecelendirme haritasının en baştan doğru kabul edildiği, parsellerin değiştirilmesi ile ilgili teknik, hukuki ve fiili zorunluluk olup olmadığına ilişkin değerlendirme yapılmadığı, bilirkişi raporunun eksik ve yetersiz olduğu, esas karşı oy yazısında belirtilen hukuka aykırılıklar da birlikte değerlendirildiğinde, esasa ilişkin mahkeme kararının da hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Bölge İdare Mahkemesi kararıınn temyiz edilmemiş sayılmasına kararın kaldırılarak esasa ilişkin temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra,

Davacının temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunduğu ve ... İdare Mahkemesi'nin 08/09/2021 tarihli ara kararı ile adli yardım talebinin kabul edildiği anlaşıldığından, temyiz harçlarının ve posta avansının yatırılmaması nedeniyle, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., Temyiz No:... sayılı kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma istemi yerinde görülmeyerek, Dairenin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına ilişkin temyiz istemi hakkında işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.