Danıştay 4. Daire E.2023/11846 K.2025/602

2- ...Taahhüt Madencilik Sanayi Ve Ticaret Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Değişikliği Bakanlığı VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi .... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:......, K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacılar tarafından, Balıkesir ili, Bandırma İlçesi, ... Mahallesi ... Mevkiinde asfalt tesisi olarak işletilen ve asfalt üretimi yapılan işletmeye, Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliği'nin 15. maddesi gereğince geçici izin belgesi almadan faaliyete başladığı gerekçesiyle 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20/b maddesi uyarınca 96.561,00-TL idari para cezası verilmesine ve işletmenin faaliyetinin durdurulmasına ilişkin Balıkesir Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün... tarih ve E-... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:... K:... sayılı kararda. Balıkesir ili, Bandırma İlçesi, ... Mahallesi ...

Mevkiinde bulunan davacılara ait asfalt tesisi olarak işletilen ve asfalt üretimi yapılan işletmede, 30/09/2021 tarihinde denetim yapıldığı, denetim tarihinde çevre izin belgesi ya da geçici faaliyet belgesinin bulunmadığı, çevre izin belgesi ve geçici faaliyet belgesine ilişkin olarak dosyaya bir belge ibraz edilmediği anlaşıldığından,

tesisin denetim tarihinde çevre izni ve geçici faaliyet belgesi alınmadan çalıştırıldığı tespit edildiğinden bahisle, davacının 2872 sayılı Çevre Kanun'unun 15. ve 20-b maddesi uyarınca 96.561,00-TL idari para cezası ile cezalandırılması ve çevresel tedbirler alınıncaya kadar faaliyetlerinin durdurulmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Bunun yanında, davacı şirketlerce işletilen işletmede, yol yapım çalışmasında kullanılan asfalt üretildiği, işletmenin Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliği Ek-2 Listesi madde 2.13'e değil 2.14'e tabi olduğu, madde 2.14'de asfalt plenti tesislerinin izin kapsamına alındığı ancak maddedeki 1 nolu dip notta gürültü izninden muaf tutulduğu, madde 2.13 kapsamında değerlendirilecekse de kalker ocağının kapasitesinin 5 tondan fazla olduğuna dair tespit bulunmadığı iddia edilmişse de; çevre izin başvurularının hava emisyonu, atıksu deşarjı ve gürültü başlıkları üzerinden değerlendirildiği,

Yönetmelik Ek-2 Listesi madde 2.14'de asfalt plenti tesislerinin her ne kadar gürültü konulu izinden muaf tutulmuş olsa bile kapasite sınırı olmaksızın hava emisyonu konulu çevre iznine tabi olduğu, ayrıca; kalker ocaklarının plenti tesislerinin Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliği Ek-2 Listesi madde 2.13'de dava konusu kalker ocağı işletmesi için Karayolları 14. Bölge Müdürlüğü tarafından alınmış 20.09.2020 tarihli ÇED Gerekli Değildir Kararının bulunduğu, ÇED Proje Tanıtım Dosyasında kalker ocağında bulunan kırma eleme tesisinin kapasitesinin 390,000 ton/yıl olduğu,

tesisin yılda 300 gün ve günde 8 saat çalıştığı varsayımıyla tesisin kapasitesinin 162,5 ton/saat olduğu böylelikle Yönetmelik Ek-2 Listesi 2.14. maddedeki 5 ton/saat kapasitenin üzerinde olduğu görüldüğünden davacının bu iddialarına itibar edilmeyerek belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı / davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemlerin hukuka aykırı olarak tesis edildiği, tesislerinin çevresel gürültü konulu çevre izninden muaf olduğu, idari yaptırım kararının gürültü nedeniyle mi hava emisyonu nedeniyle mi düzenlendiğinin belirsiz olduğu, işlemin kanunilik ilkesine uygun olarak tesis edilmediği, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ:...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.