Danıştay 4. Daire E.2023/12901 K.2024/5979

Dava konusu istem: Ankara ili, Keçiören ilçesi, ... ... Mahallesinde bulunan ... ada, ... parsel sayılı 17.580,00 m² yüzölçümlü taşınmazın Hazine hissesine isabet eden 5.411,00 m²'sinin davacı tarafından fuzulen işgal edildiğinden bahisle düzenlenen ecrimisil ihbarnamelerinin ve ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davalarda verilen iptal kararları üzerine ödendiği ileri sürülen tutarın iadesi yolunda yapılan başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile vergi dairesi hesaplarına intikal ettirilen 200.658,48 TL'nin yasal faiziyle birlikte iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine İdare Mahkemesince verilen kararda; ecrimisil ihbarnamelerinin ve ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davalarda verilen söz konusu kararlar birlikte değerlendirildiğinde, ecrimisil ihbarnamelerine konu borcun 1.036,255-TL'lik kısmının iptaline, 917.190,00-TL'lik kısmının reddine karar verildiği, 596.646,00-TL ecrimisil bedelinin ise yargı kararı ile kesinleştiği, dolayısıyla davacının halihazırda ödenmesi gereken borcu bulunduğu anlaşıldığından daha evvel ödenen 200.658,48 TL'nin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; davalı idarenin ecrimisil talep etme yetkisinin bulunmadığı, dava konusu taşınmazı kira akti ile kullandıkları, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.