Danıştay 4. Daire E.2023/13945 K.2023/7186

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Kütahya ili, Merkez ilçesi, ... Mahallesi, .... Organize Sanayi Bölgesi yakınında bulunan Eski Azot Kül Barajı döküm sahasına katı atık, inşaat ve hafriyat atıklarının döküldüğünden bahisle, 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20. maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi uyarınca Kütahya Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün ... günlü, ... sayılı kararıyla verilen 40.636,00-TL'lik para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ... günlü, ... takip numaralı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine verilen İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; bozma kararına uyularak, dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan idari para cezası işlemine karşı açılan davada, ... İdare Mahkemesince davanın reddi yolunda verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararın, Danıştay Ondördüncü Dairesi'nin 29/03/2018 günlü, E:2015/5821, K:2018/2050 sayılı kararı ile onandığı ve karar düzeltme istemine ilişkin sürenin sonunda kesinleştiği de dikkate alındığında; davacı tarafından ödenmeyen para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdari yaptırım kararına konu cezanın açıkça hukuka aykırı olduğu ve ceza miktarının fahiş olduğu; İdare Mahkemesi kararının öncelikle usulden, aksi takdirde esastan bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmtakdır.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.