Danıştay 4. Daire E.2023/14054 K.2024/190

Dava konusu istem: İstanbul İli, Çatalca İlçesi, … Köyüne ilişkin … numaralı I-a grubu maden işletme ruhsatına sahip olan davacı tarafından; söz konusu maden alanını işletebilmesi için gerekli olan işletme izni verilmesi istemiyle yapmış olduğu 11/09/2018 tarihli başvuruya cevaben deniz ve kum ocağı projelerinin iptal edildiğine dair 06/12/2018 tarihli e-posta ile kendilerine tebliğ edilen idari işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; davacı tarafından işletme izni verilmesi talebiyle yapılan başvuru üzerine, davalı idarece gerekli araştırmaların yapıldığı, 10/10/2018 tarihinde proje alanında yerinde inceleme yapılarak aynı tarih ve … sayılı tutanak tutulduğu, ÇED Yönetmeliğinin 17. maddesi uyarınca proje tanıtım dosyasının Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün … tarih ve … sayılı yazısı ile ilgili kurumlara gönderilerek görüş istenildiği,

Deniz Kuvvetleri Komutanlığı tarafından olumlu görüş bildirilmekle birlikte, İl Tarım ve Orman Müdürlüğü'nün … sayılı yazısı ile olumsuz görüş bildirilmesi nedeniyle dava konusu işlemin tesis edildiği, İl Tarım ve Orman Müdürlüğü'nün, … sayılı yazısı incelendiğinde; "...işletme izni talep edilen alanın, Karadeniz içerisinde yer alan Su Ürünleri İstihsal alanı olduğu, ülkemiz su ürünleri istihsal alanı içerisinde bulunan bu alanda, günde 24 saat çalışılacak şekilde, 5 yıl sürecek olan ve yolda 30.000 ton denizden kum alımı yapılması planlanan proje ile deniz dibi heyelanlarına, ekosistemin yok olmasına,

faaliyetin yürütülmesi ve sonraki aşamalarda işletilmesi sırasında ülke ve su ürünleri potansiyeline, balıkçıların ve balıkçılık faaliyetlerinin engellenmesine, göç yolları döngüsünün kırılmasına, pelajik ve dip balıkların yaşam alanlarına büyük zararlara neden olacağından 1380 sayılı Su ürünleri Kanunu'nun 7. maddesi gereği, söz konusu alnadan deniz kumu alınmasının uygun olmayacağı.." görüşlerine yer verildiği görüldüğü,

belirtilen gerekçeler dikkate alındığında, gerçekleştirilmesi planlanan projenin denizde erozyona sebep olacağı, balıkçılık faaliyetlerini olumsuz yönde etkileyeceği ve ekolojik döngü üzerinde de olumsuz etki doğuracağının anlaşıldığı, İl Tarım Orman Müdürlüğü'nün anılan görüş yazısında belirtilen sakıncalar dikkate alındığında, dava konusu projenin yaratacağı olumsuzluklara dayanılarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği sonucuna varıldığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Başvurunun davalı idare tarafından herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin reddedildiği, proje tanıtım dosyasının hazırlanması safhasında hazırlanan rapor ile dava dışı İstanbul Valiliği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nce olumsuz görüşe dayanak olarak gösterilen ifadelerin, bölgedeki balıkçılık faaliyetleri ve balık türleri ile mevcut durumun tespitinden ibaret oluğu, teknik incelemenin yanı sıra sosyal inceleme, mevcut durum analizleri, olası çevre sorunlarının önlenmesi ve azaltılmasına ilişkin önerilerin dikkate alınması gerektiği, raporun ilgili bölümlerinde, faaliyetin etkileri ve önlemlerin açıkça tanımlandığı,

gerekli önlemlerin alınması hali dikkate alınarak, sucul yaşamın tekrar eski dinamiğine kavuşacağının, özel bir şekilde vurgulandığı belirtilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.