KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2023/4692 E., 2024/4096 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2024
- Esas No
- 2023/4692
- Karar No
- 2024/4096
- Temyiz eden (davalı)
- ... Valiliği
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
334 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Eskişehir İli, Odunpazarı İlçesi, ... Mahallesi, ... sayılı parselde bulunan ve tamamı Hazineye ait olup Eskişehir Vergi Dairesi Başkanlığına tahsis edilen 24.597,82 m² yüzölçümlü taşınmazın 85,80 m²'si üzerinde çay ocağı ve kantin yapılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle 19/11/2012 - 25/07/2014 tarihleri arasını kapsayan döneme ait 139.730,00.-TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; taşınmazın tahsisli olduğu idarenin izni ve bilgisi dahilinde gerçekleşen kullanım için davacının işgalci olarak nitelendirilmesine hukuken olanak bulunmadığından, dava konusu ecrimisil ihbarnamesinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı tarafından; taşınmazın mülkiyetinin kendilerinde olduğu, taşınmazın tahsisli olduğu idarenin kiralama yetkisinin bulunmadığı belirtilerek Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2023/4692, K. 2024/4096, 25 Haziran 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama