Danıştay 4. Daire E.2023/515 K.2023/2313

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 6111 sayılı Kanun kapsamında ödediği 934.431,57 TL gecikme zammının iadesi istemiyle … tarih ve … sayılı dilekçe ile Beyoğlu Vergi Dairesine yapılan başvurusunun cevap verilmemek suretiyle zımnen reddine dair işlemin iptali ile ödenen tutarın yasal faizi ile iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; karar düzeltme aşamasında Danıştay Dördüncü Dairesince Mahkeme kararının redde ilişkin kısmının onanarak kesinleşmesi, kabule ilişkin kısmının ise bozulması nedeniyle, uyuşmazlık bozulan kısma münhasıran incelenerek, davacı şirkete ait vergi borçlarının, 6111 sayılı Kanun kapsamında yapılandırılarak TMSF tarafından ödendiği, bu Kanun kapsamında yapılandırılan borçlara karşı dava açılamayacağı hususunun Kanun'da açıkça düzenlendiği,

davacı tarafından ileri sürülen iddiaların hukuki yorum gerektirdiğinden vadesi geçmiş vergi borçlarına TEFE/TÜFE oranında hesaplama yapılarak ödenmesi işlemi Vergi Usul Kanunu'nda sayılan vergi ve hesap hataları kapsamında düzeltme ve şikayet konusuna girmediğinden dava konusu, işlemin 30/07/2007 tarihinden sonra tahakkuk eden vergiler için hesaplanan ve tahsil edilen gecikme zammının iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dosyada eksik inceleme ile karar verildiği, işlemin şirket yönetimine kamu tahsil dairesi olan TMSF tarafından el konulduktan sonra yapıldığı, el koyma tarihinden sonra olan borçlar için gecikme zammı hesaplanmaması gerektiğine dair karar kısmının ilkin temyiz aşamasında onandığı, şirketin eski kanuni temsilcilerinin malvarlığında azalma olduğu ancak söz sahibi olmadıkları, yapılan başvurunun, düzeltme ve şikayete tabi bir vergi hatası değil 2577 sayılı Kanun'un 10. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden merciine tevdii kararında hukuki isabet olmadığı,

davanın reddine ilişkin verilen karar nedeniyle hukuk devleti ilkesi ile Anayasanın 36. maddesinde düzenlenen mülkiyet hakkının ihlal edildiği, şirket yönetiminin devredildiği kamu tahsil dairesinin gecikme zammına yönelik olarak dava açmadığı, 6111 sayılı Kanun'da yer alan ödenen borçlara karşı dava açılamayacağına ilişkin kuralın borca karşı dava ile ilgili olduğu, hesaplanan faize ilişkin olmadığı, aksi yorumun hak arama hürriyetine aykırı olduğu belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Dava konusu uyuşmazlığın, Vergi Usul Kanunu'nun 116 ve devamı maddelerinde düzenlenen " düzeltme ve şikayet " kapsamında başvuru olmadığı, yargılamanın ilk aşamasından itibaren 2577 sayılı Kanun'un 10. maddesi gereğince idareye yapılan başvuru olarak nitelendirilerek esasının incelenmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 20/01/2022 tarih ve E:2021/7984, K:2022/314 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.