Danıştay 4. Daire E.2023/5392 K.2024/6469

2- Davalı ... Valiliği (...İl Müdürlüğü ... Dairesi Başkanlığı) VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi... İdare Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem : İzmir ili, Buca ilçesi, ... Mahalesi'nde bulunan ... ada, ... parsel sayılı tamamı Hazineye ait 14.062,00 m2 yüzölçümlü taşınmazın 1.950,00 m2'si üzerinde işyeri (ticari amaçlı çelik konstüksiyon yapı, beton zemin) yapılmak suretiyle 21.10.2014 - 29.11.2017 tarihleri arasında fuzulen işgal edildiğinden bahisle, davacı şirketten 575.970,98 TL ecrimisil istenilmesine ilişkin İzmir Valiliği Defterdarlık Milli Emlak Dairesi Başkanlığı'nın ... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesine yapılan itiraz üzerine düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava dosyasında bulunan bilgi, belge ve tespitler ile düzenlenen bilirkişi ek raporunun birlikte değerlendirilmesinden; dava konusu 14.062,00 m2 yüzölçümlü hazineye ait taşınmazın 1.793,00 m2'sinin davacı tarafından ticari amaçlı iş yeri olarak kullanılmak suretiyle fuzulen işgal edildiği görülmüş olup,

söz konusu 21.10.2014 - 29.11.2017 tarihleri arasındaki dönem için 354.616-TL ecrimisil istenebileceği sonucuna varıldığından tahakkuk ettirilen ecrimisil bedelinin 354.616,40-TL'lik kısmında hukuka aykırılık 221.354,58-TL'lik kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu ihbarnamenin 221.354,58-TL'lik kısmının iptaline. 354.616,40-TL'lik kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

Davacı tarafından, davaya konu taşınmazın bir kısmının işgali dolayısıyla davalı idarece 2014 yılında düzenlenen ecrimisil ihbarnameleri ile 2017 yılında düzenlenen ecrimisil ihbarnameleri arasında, hesaplamaya esas alınan m2 birim değerleri açısından fahiş farklılıkların bulunduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsal alınan gayrimenkullerin dava konusu taşınmazla benzerliklerinin bulunmadığı, taşınmaza nazaran daha işlek konumda bulundukları, kullanım amaçlarının farklı olduğu, civardaki taşınmazların kira bedelleri ile kıyaslandığında, belirlenen ecrimisil bedelinin fahiş olduğu belirtilerek, kararın aleyhe olan kısmının bozulması talep edilmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun mevzuata uygun olarak düzenlenmediği, söz konusu raporda yapılan ecrimisil hesabında, kıyas emsal olarak kabul edilen taşınmazların, konum ve ticari aktivite anlamında, nispeten daha avantajlı konumda olsalar dahi; yapılan işin mahiyeti nazara alındığında, Hazine taşınmazına nazaran dezavantajlı nitelikte oldukları, bu nedenle Hazine taşınmazının, emsal taşınmazlardan daha değerli olduğu, eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna istinaden verilen kararın hukuka aykırı olduğu belirtilerek, kararın aleyhe olan kısmının bozulması talep edilmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.