Danıştay 4. Daire E.2023/5953 K.2024/7419

2- ... Valiliği (... Başkanlığı) VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek aleyhlerine olan hüküm fıkralarının taraflarca bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: İstanbul ili, Kadıköy ilçesi, ... Mahallesi, ... Yarımadasında bulunan, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazın, 4.976,00 m²'lik kısmının tesis binaları, otopark ve kullanım alanı yapılmak suretiyle 16/09/2010-22/12/2011 tarihleri arasındaki döneme fuzulen işgal edildiğinden bahisle 783.996,45TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesi ile ihbarnameye yapılan itirazın zımnen reddi işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştayın bozma kararı üzerine İdare Mahkemesince verilen kararda; dava dosyasında bulunan bilgi ve belgelerle kök ve ek bilirkişi raporunun birlikte değerlendirilmesinden,dava konusu taşınmazın, işlemde belirtilen dönemde işgali nedeniyle istenebilecek ecrimisil bedelinin 251.455,39TL olduğu, dava konusu işlemin anılan miktara ilişkin kısmında hukuka aykırılık, fazladan tahakkuk ettirilen 532.541,06TL'lik kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen reddine, dava konusu işlemin kısmen iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; dava konusu işlemin mevzuata ve emsallere uygun olduğu ve kararın, dava konusu işlemin kısmen iptaline ilişkin kısmının hukuka aykırı olduğu; Davacı tarafından ise, dava konusu taşınmazın su sporları için tahsis edildiği ve ticari bir alan olmadığı, fahiş ecrimisil tespit edildiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMASI

Taraflarca cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.