Danıştay 4. Daire E.2023/6274 K.2024/5199

Dava konusu istem: İstanbul ili, Arnavutköy ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı Hazineye ait 8.141,53 m² yüzölçümlü taşınmazın tamamının fabrika binası ve bahçesi yapılmak suretiyle 11/10/2007-10/10/2012 tarihleri arasında fuzulen işgali nedeniyle tahakkuk ettirilen 278.288,59 TL tutarındaki ... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; dosyada mevcut bilgi ve belgeler ile mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davacının işgalindeki taşınmazın belirtilen dönem dahilinde taşınmazın ecrimisil bedelinin 316.333,05 TL olabileceği anlaşılmakla, taşınmazın kullanım amacı, büyüklüğü, emsal kullanım alanları birlikte değerlendirildiğinde, 1.600,00 m² oturumlu fabrika binası çıkarılsa dahi idarece belirlenen ecrimisil tutarının bilirkişilerce belirlenen tutarın altında olduğu anlaşılmakla, ecrimisil istenilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Arsanın ecrimisil bedelinin belirlenmesi gerektiği, binanın kendisi tarafından inşa edildiği, bilirkişi raporuna itirazların değerlendirilmediği, bilirkişilerce ecrimisil tutarı belirlenirken taşınmazdaki yapıların idareye ait olduğuna yönelik tespitlerle değerlendirme yapıldığı, zaman aşımının dikkate alınmadığı, fuzuli şagil olmadığı, tespit tarihinden geriye beş yıl için yani en fazla 2010 yılına kadar hesaplama yapılabileceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.