Danıştay 4. Daire E.2023/6292 K.2024/6353

Dava konusu istem: İstanbul ili, Büyükçekmece ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, ... Mevkii, No:... adresinde bulunan 1.136,00 m²'lik taşınmazın, restoran, çay bahçesi ve plaj alanı olarak 04/11/2009-03/06/2014 tarihleri arasında fuzulen işgal edildiğinden bahisle, 250.398,39-TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacının fahişlik iddiasının irdelenmesi gerektiğinden, ecrimisilin fahiş olduğu yolundaki iddialar nedeniyle 29/05/2017 tarihinde mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonrasında bilirkişilerce hazırlanan 15/09/2017 tarihli raporun ve dava dosyasındaki diğer belgelerin incelenmesinden.

04/11/2009-03/06/2014 tarihleri arasındaki dönem içinde ecrimisil istenilmesine ilişkin işlemin 66.711,48 TL'lik kısmında hukuka aykırılık, 183.686,91 TL'lik kısmında ise hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin 183.686,91-TL'lik kısmının iptaline, 66.711,48-TL'lik kısım yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konu taşınmazın tasarruf yetkisinin idarelerine ait olduğu tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.