Danıştay 4. Daire E.2023/6857 K.2023/5685

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Antalya ili, … ilçesi, … Mahallesi, … Meydanı, … Caddesi, No:… adresinde bulunan market işletmeciliği faaliyet konulu işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptaline ilişkin …. tarih ve …. sayılı işlem ile 22/07/2019 tarihli mühürleme işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:.. sayılı kararda; davacıya ait işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptal edilmesine gerekçe olarak gösterilen kira sözleşmesinin sona ermesinin doğrudan işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptaline gerekçe olamayacağı, kira sözleşmesinin işyeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlenirken aranılacak bir belge olduğu, bu nedenle davacıya ait işyerinin işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptali ile bunun sonucu olarak işyerinin mühürlenerek faaliyetten men edilmesine yönelik işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacıya ait kira sözleşmesinin sona erdiği ve yenilenmediği bu nedenle taşınmazın tahliye edilmesi gerekirken tahliye edilmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.