Danıştay 4. Daire E.2023/7376 K.2024/2115

Dava konusu istem: İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından düzenlenen 1. Sınıf Gayri Sıhhi Müessese Çalışma Ruhsatına istinaden İstanbul İli, Gaziosmanpaşa İlçesi, ... Çiftliği, ...

Yolu adresinde "asfalt üretimi" faaliyeti gösteren davacı şirket tarafından; işletmenin bulunduğu bölgenin maden bölgesi ilan edilerek Resmi Gazetede yayınlanması üzerine, Maden Bölgelerine ve Ruhsatların Taşınmasına İlişkin Yönetmeliğin 10/14. maddesi uyarınca maden bölgesi ilanının Resmi Gazete'de yayımı tarihinde mevcut rödovans sözleşmelerinin Kanun gereği iptal edilmiş sayılacağından davacı şirketin rödövans sözleşmesinin iptal edilmesi sonucunda işyeri açma ve çalışma ruhsatının hukuken sona erdiğinden bahisle,

İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 40. maddesi uyarınca faaliyetlerinin durdurulmasına ilişkin İstanbul Valiliği Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı şirkete ait İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığınca düzenlenen 1. Sınıf Gayri Sıhhi Müessese Çalışma Ruhsatının madencilik faaliyeti ile bağlantılı olarak düzenlendiği,

bu ruhsatın düzenlenmesinden sonra 3213 sayılı Maden Kanunu'nda yapılan değişiklik sonucunda davacı şirketin madencilik faaliyeti gösterdiği tesisin de içinde yer aldığı maden bölgesi olarak ilan edilen bölgede maden üretim faaliyeti gösteren tesisler için işyeri açma ve çalışma ruhsatlarının Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığı tarafından verileceğine ilişkin olarak getirilen yasal düzenleme dikkate alındığında davacı şirkete ait 1. Sınıf Gayri Sıhhi Müessese Çalışma Ruhsatının geçerliliğini yitirdiği açık olup,

söz konusu maden bölgesi olarak ilan edilen bölgede işyeri açma ve çalışma ruhsatı verme yetkisini haiz olan İstanbul Valiliği Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığınca davacı şirkete ait iş yerinin faaliyetinin sonlandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; madencilik faaliyetine bağlı tesislerden olan asfalt üretim tesisine yönelik düzenlemenin 24/06/2010 tarih ve 27621 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5995 sayılı Kanunun 2. maddesi ile getirildiği, davacı şirket adına 07/04/1999 tarihinde 1. Sınıf Gayri Sıhhi Müessese ruhsatı verildiği, söz konusu ruhsatın verildiği tarihte Gayri Sıhhi Müesseseler Yönetmeliğinin yürürlükte olduğu,

anılan tarihte ruhsat düzenlemeye yetkili merciin Büyükşehir Belediye Başkanlığı olduğu da dikkate alındığında davacı adına düzenlenmiş bulunan ... tarih ve ... sayılı 1. Sınıf Gayri Sıhhi Müessese ruhsatının madencilik faaliyetine bağlı olarak düzenlenmediği sonucuna varıldığından, söz konusu iş yerinin bulunduğu bölgenin maden bölgesi ilan edildiğinden bahisle faaliyetinin durdurulması yönünde alınan dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle istinaf talebinin kabulüne, Mahkeme kararının kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı tarafından; davacının faaliyet alanının asfalt üretimi olduğu, Maden Kanunu'na göre asfalt üretim tesisinin maden ruhsatının süresine bağlı olarak ruhsatlandırılacak maden ruhsatına bağlı tesisler arasında sayıldığı, tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.