Danıştay 4. Daire E.2023/7639 K.2024/307

Dava konusu istem: Davacı tarafından, İstanbul ili, Bağcılar ilçesi, … Mahallesi, … ada, … parselde bulunan binada yer alan ve kira sözleşmesi ile gayrimenkul kiralama faaliyetinde kullanılan 50 adet dairede, işyeri açma ve çalışma ruhsatı olmaksızın pansiyon (günlük kiralama) faaliyetinde bulunulduğundan bahisle, söz konusu dairelerin mühürlenerek faaliyetten men edilmesine dair 09/10/2021 tarihli işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; daha önce de mühürlenen ve mühür fekki yapılarak faaliyete geçirilen 50 adet dairede, işyeri açma ve çalışma ruhsatı olmaksızın pansiyon (günlük kiralama) faaliyetinde bulunulduğunun, polis ve zabıta ekiplerince tutulan tutanak ile tespit edildiği, mühürlenen dairelere ilişkin alınmış bir ruhsatın dava dosyasına sunulamadığı görüldüğünden dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, konaklama hizmeti sunulmadığı, dairelerin fiilî durumu dahi incelenmeksizin mühürlendiği, maliki olmadığı daireleri alt kiraya verdiği, günübirlik kiralama yapıldığına dair bir tespit bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.