Danıştay 4. Daire E.2023/8268 K.2024/127

Dava konusu istem: İzmir ili, Karşıyaka ilçesi, … Mahallesi, … Caddesi, No:… adresinde bulunan "… " unvanlı iş yerinin 2559 sayılı Kanun'un 8/b maddesi uyarınca 30 gün süre ile geçici olarak faaliyetten men edilmesine yönelik tesis edilen … tarih ve … sayılı Karşıyaka Kaymakamlığı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; davacı şirkete ait iş yerinde yapılan operasyon sonrasına açılan kamu davaları kapsamında alınan ifadeler ile diğer bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde "… " isimli iş yerinin mevzuata aykırı bir şekilde uyuşturucu madde imal edilen, satılan, kullanılan bir yer olduğu gerekçesiyle tesis edilen dava konusu işlemde dayanağı kanun hükmüne ve hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu iş yerinde suç işlendiğine dair kat'i delil elde edilmediği, adli yargıda henüz kesinleşmiş bir hükmün bulunmadığı, İdare Mahkemesince yeterli araştırma yapılmadan karar verildiği ve işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.