Danıştay 4. Daire E.2023/8878 K.2023/7034

Dava konusu istem: İzmir İli, Urla İlçesi, … Mahallesi, … Sokak, … Mevkiinde bulunan taşınmazda 1+1 apart dairelerden oluşan işyerinin davacı tarafından günlük kiraya verildiği ve ruhsatsız çalıştırıldığından bahisle İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik'in 6. maddesi uyarınca anılan yerin kapatılması ile 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca davacıya 1.822,00 TL para cezası verilmesine ilişkin Urla Belediye Encümeninin … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu taşınmazda dört ayrı 1+1 apart şeklinde daireden oluşan konutların tamamında günübirlik kiralama faaliyeti yapıldığına yönelik somut bir tespit bulunmadığı anlaşıldığından, davacı tarafından işyeri açma ve çalıştırma ruhsatı olmadan günlük kiraya verildiği tespit edildiği gerekçesiyle anılan dairelerin tamamının kapatılması ve aynı fiil nedeniyle davacıya idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemlerin hukuka uygun olduğu, davanın reddi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Temyiz istemine konu Mahkeme Kararının, ruhsatsız çalıştırıldığından bahisle İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik'in 6. maddesi uyarınca işyerinin kapatılmasına ilişkin kısmı yönünden;

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Temyiz istemine konu mahkeme kararının, 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca idari para cezası verilmesine ilişkin kısmı yönünden ise;

2559 sayılı Polis Vazife ve Salȃhiyet Kanunu’nun 6. maddesinde. “Umuma açık istirahat ve eğlence yerlerinden; a) Faaliyetten geçici olarak men edildiği halde süresinden önce açılan,b) Açık ve kapalı bulunacağı saatlere uymayan, c) Bu Kanunun 12. maddesinde belirtilen yasaklara uymadığı tespit edilen, d) Mevzuat hükümlerine aykırı olarak işletilen, iş yerlerinin işletmecilerine beşyüzmilyon Türk Lirası ile birmilyar Türk Lirası arasında idarî para cezası verilir.

Bu maddede öngörülen idarî para cezaları, belediye sınırları içinde belediye encümeni, belediye sınırları dışında il daimi encümeni tarafından verilir. Verilen idarî para cezalarına dair kararlar ilgililere 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilir. Bu cezalara karşı tebliğ tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yetkili idare mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz, idarece verilen cezanın yerine getirilmesini durdurmaz.

İtiraz üzerine verilen karar kesindir." hususu hükme bağlanmıştır.

İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik'in, "Geçici süreyle faaliyetten men ve idarî para cezası" başlıklı 39. maddesinin 2. fıkrasında, 2559 sayılı Kanun'un 6. maddesinde belirtilen hususların tespiti hâlinde, yetkili idare tarafından 2559 sayılı Kanun'un 6. maddesinde belirtilen usûle göre idarî para cezası uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.

Bu durumda; 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu uyarınca verilen idari para cezası hakkında İdare Mahkemesi'nce verilen kararın istinaf yolu ile incelenmesine olanak bulunmadığı, verilen para cezasına yapılan itiraz üzerine İdare Mahkemesi'nce verilen karar kesin olduğu gerekçesi ile istinaf isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerekirken, istinaf başvurusunun reddi yolundaki kararda sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.