Danıştay 4. Daire E.2023/8909 K.2024/374

Dava konusu istem: Davacıya ait işletmenin İstanbul İli, Sultangazi İlçesi, … Mahallesinde yer alan maden sahasında işyeri açma ve çalışma ruhsatı olmaksızın faaliyet gösterdiği gerekçesiyle, faaliyetlerinin durdurulması için 24 saat süre verilmesine ilişkin 14/10/2020 tarih ve E.91453 sayılı İstanbul Valiliği Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; davacı şirketin İstanbul İli, Sultangazi İlçesi, … Mahallesindeki işyerinde yürüttüğü madencilik faaliyeti hakkında işyeri açma ve çalışma ruhsatının bulunmadığı sabit olduğundan, davacının faaliyetinin sonlandırılmasına yönelik tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; ortada rödövans ya da maden hakkına dayalı bir faaliyetin söz konusu olmadığı, işletmenin bağımsız çalıştığı, ancak dava konusu işlemin ise işletmenin bir maden hakkına dayanarak çalıştığından bahisle tesis edildiği, ayrıca işlem yapmaya Belediyenin yetkili olduğu iddia edilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.