Danıştay 4. Daire E.2023/8993 K.2024/4356

Dava konusu istem: Mersin İli, Yenişehir İlçesi, … Mahallesinde bulunan … isimli kafeteryanın tahliyesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; mülkiyeti maliye hazinesine ait olan … parsel sayılı taşınmazın 1.422,00 m2'lik kısmının, ihale ile yapılan kira sözleşmesi ile … , … ile davacı arasında yapılan protokol sonucunda ise davacı tarafından kiralanmış ise de, ihale ile yapılan kira sözleşmesinin süresinin 23/09/2013 tarihinde sona ermesi, ayrıca, herhangi bir kira sözleşmesi bulunmaması yanında 1/1000 ölçekli planda imar yoluna isabet eden alanın fuzuli olarak işgal edilmesi nedeniyle, herhangi bir hukuki hakka dayanmaksızın taşınmazı işgal eden davacının 2886 sayılı Kanun'un 75. maddesi uyarınca tahliyesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Söz konusu işletmenin bulunduğu taşınmazın 01/09/2010 başlangıç tarihli ve 10 yıl süre … Den. Yat. San. Tic. A.Ş.'den kiraladığı, söz konusu taşınmazın önünde bulunan bahçenin de aynı kişiden kiralanmış olmasına karşın söz konusu bahçenin Hazinenin mülkiyetinde olduğunun ve kiralama için ihaleye çıkarılacağının öğrenilmesi üzerine girilen ihalenin başka bir şahıs üzerinde kalması nedeniyle anılan taşınmazın ihaleyi üstlenen kişiden kiraladığı, dolayısıyla bu taşınmazın 6570 sayılı Kanun hükümlerine göre tahliye edilmesinin gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından cevap verilmemiştir. Müdahil tarafından; temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.