Danıştay 4. Daire E.2023/9591 K.2024/1888

Dava konusu istem: Balıkesir ili, Karesi İlçesi, 15 numaralı genelevde genel kadın olarak çalışan davacının, genel kadın tescilinin iptal edilerek işlemden kaldırılması ve bir daha hangi sıfat ile olursa olsun Balıkesir ili, Karesi İlçesi genelevlerinde çalışması için müracaatının kabul edilmemesine ilişkin Karesi Kaymakamlığı Zührevi Hastalıklarla Mücadele Komisyonunun ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih, E:..., K:... sayılı kararda; geneleve alkollü girmek fiilinin 1-30 gün arasında sanat icrasından men cezasını gerektirdiği, davacının alkollü olduğu şüphesiyle geneleve alınmaması mevzuat gereği ise de, bu durum ilgilinin firar ettiği şeklinde değerlendirilemiyeceği gibi, yapılan alkol muayenesinde alkolsüz olduğu yolunda doktor raporu düzenlendiği, genel kadın tescilinin iptalinin öngörüldüğü hususların bakılan uyuşmazlıkta gerçekleşmediği anlaşılmakla, dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Genel Kadınlar ve Genelevlerin Tabi Olacakları Hükümler ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğü uyarınca dava konusu işlemin tesis edildiği, işlemde hukuka aykırı bir cihet bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.