Danıştay 4. Daire E.2023/9764 K.2024/3978

Dava konusu istem: Osmaniye ili, Kadirli ilçesi, … Köyü, eski … ada, … ve … parsel (yeni … ada, … ve … parsel) sayılı taşınmazların bulunduğu alanda yapılan arazi toplulaştırması işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; mahallinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor ile dosyadaki bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, davacının toplulaştırma işlemi öncesinde hissedarı olduğu … ada, … ve … parsellerindeki payına karşılık … ada, … parselin bulunduğu alanının yine kendisinin kullanımında olan bölümü üzerine oluşturulacak olan bir parselden müstakil olarak tahsis edilmesi gerekirken, ortada herhangi bir teknik, hukuki ve fiili zorunluluk bulunmamasına rağmen bu olanak değerlendirilmeyerek,

… ada, … ve … sayılı parsellerin bulunduğu alan dışında oluşturulan … ada, … parselin müstakil olarak ve … ada, … sayılı parselin ise 22 kişi ile hisseli olarak tahsis edildiğinden dava konusu toplulaştırma işleminde 3083 sayılı Kanun’un amacına, dağıtım ilke ve esaslarına, kamu yararına ve hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacıya ait 3.582,83 m² tarımsal alanın … ada, … parselde 3.582,83 m² olarak birleştirilerek, verimli bir tarımsal işletme oluşturulduğu, toplulaştırma işleminin kanuna ve hukuka uygun olarak gerçekleştirildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.