Danıştay 4. Daire E.2024/1358 K.2024/2863

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Şanlıurfa, Siverek, ... Mahallesi ... (Eski ... ve ...) parsele ilişkin olarak tesis edilen toplulaştırma işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacının, dava konusu taşınmazın maliki olmadığı ve işgal bedeli ödemek suretiyle kullandığı, toplulaştırma işlemine karşı ancak mülkiyet hakkına dayalı olarak iptal davası açılabileceği, dava konusu toplulaştırma işlemi ile kişisel, meşru ve güncel bir menfaatinin ihlal edilmediği, 2577 sayılı Kanun'un aradığı anlamda ehliyet koşulu sağlanamadığından, davanın esasının incelenmesine olanak bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, arazi toplulaştırması işlemi ile köyün sınırlarının değiştirildiği, her köy sakininin köy sınırlarına ilişkin dava açma hakkı olduğu, sınır değişikliğine maruz kalan yerin hazine arazisi olduğu, kendisinin bu araziyi fiilen kullandığı ve ecrimisil ödediği, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.