Danıştay 4. Daire E.2024/1465 K.2025/378

2- ... Kaymakamlığı VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Trabzon ili, Ortahisar ilçesi, ... Mahallesi, ...sokak, No:...'de bulunan "..." isimli apart dairenin fuhuş amacıyla kullanıldığından bahisle anılan dairenin 90 gün süre ile kapatılmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyonu Kararı'nın ve bu karar doğrultusunda Ortahisar Belediye Başkanlığı'nın ... tarihli mühürleme işleminin iptali ve işyerinin kapalı kaldığı her gün için 350,00-TL/günlük üzerinden hesaplanacak 31.500,00-TL maddi, 25.000,00-TL manevi tazminatın en yüksek ticari reeskont faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; mevcut tutanaklar ve fuhuş olayına karışan şahısların ifadelerinden, para karşılığı fuhuş yapıldığı olgusunun kabul edildiği, alınan ifadelerin ayrıntılı, birbiri ile tutarlı ve benzer olduklarının görüldüğü, kolluk kuvvetlerince yapılan tespitlerin aksi yönündeki iddiayı kanıtlayacak somut bir bilgi veya belgenin de dosyaya sunulamadığı, dava konusu işlemde belirtilen yerde fuhuş yapıldığının açık olduğu,

yabancı şahısların olayın sıcaklığı ile kolluk ifadelerinde herşeyi tutarlı ve net anlatırken savcılık ifadesinde inkar etmelerinin suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatine varıldığı, dolayısıyla davacıya ait bağımsız bölümün fuhuş amaçlı olarak kullanıldığının sübuta erdiği anlaşıldığından, söz konusu taşınmazın 90 gün süreyle kapatılmasına ilişkin Komisyon kararında ve taşınmazın mühürlenmesi yolunda tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı,

dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığının saptanmış olması karşısında davacının maddi ve manevi tazminat isteminin kabulüne hukuken olanak bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, ...

İl Emniyet Müdürlüğü tarafından yapılan hazırlık soruşturması aşamasında elde edilmiş olan ve doğruluğu ispatlanmamış bulunan, sadece beyana dayalı olan belgeleri karara esas aldığı, kiralanan apartta kiracının ne tür eylem içerisinde olduğunu bilinemediği ve bu durumun Cumhuriyet Başsavcılığı kararı ile sabit olduğu, bilinmeyen bu durumdan dolayı komisyonu haberdar etmesinin de söz konusu olamayacağı, işletmelerinde daha önce böyle bir durumun olmadığı veya daha önce bu işletme ile ilgili kapatma kararının da verilmediği,

ayrıca polis tarafından ifadesi alınan kadınların zührevi hastalıklarına dair bir doktor raporu olmadığı gibi, fuhuşla ilgili olarak apart dairesinde elde edilmiş kapatmayı somutlaştıracak bir delilin de olmadığı, Komisyon kararının hukuka aykırı olduğu gibi, kararın icrasının da Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğü'nün 8. maddesine aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

1- ... Belediye Başkanlığı tarafından, cevap verilmemiştir. 2- ... Kaymakamlığı tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.