Danıştay 4. Daire E.2024/1860 K.2025/580

Dava konusu istem: Erzurum ili, Yakutiye ilçesi, ... Mahallesi, ... Sokak, ... Apartmanı, ... Kat adresinde bulunan ve sahibi davacı tarafından kiraya verilen taşınmazda fuhuş yapıldığından bahisle 3 ay süreyle kapatılmasına ilişkin Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyonu'nun ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; olayda, davacıya ait taşınmazın eski kiracısı tarafından fuhuş amacıyla kullanıldığının tespit edilmesi üzerine Genel Kadınlar ve Genelevlerin Tabi Olacakları Hükümler ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğü hükümleri uyarınca evin kapatılmasına ilişkin işlemlerde hukuka aykırılık bulunmamakla birlikte, fuhuş yaptığı tespit edilen eski kiracının evi tahliye ettiği bunun üzerine artık evin gizli fuhuş yeri olarak kullanılmadığı,

04/09/2023 tarihli yeni kira sözleşmesinin imzalandığı anlaşıldığından davalı idarece, üçüncü kişinin kusuru nedeniyle davacının mülkiyet hakkının kullanılmasını engelleyici sonuç doğuracak şekilde 3 ay süreyle kapatma kararı uygulamasına ilişkin dava konusu işlemde bu yönüyle hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçeyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlem tarihinde A.R isimli kişinin kiracı olduğu, bu kişinin de söz konusu taşınmazı fuhuş yeri olarak kullandığı, sonradan evi tahliye etmiş olması ve koşulların değişmesinin daha önce düzenlenen dava konusu işlemin geçerliliğini etkilemeyeceği belirtilerek temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Genel Kadınlar ve Genelevlerin Tabi Olacakları Hükümler ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğünün ikinci kısmında; fuhuş yerlerinin tanımı yer alırken, dördüncü kısmında; genelevlerin açılabileceği mahal ve sokakların zührevi hastalıklar ve fuhuşla mücadele komisyonu tarafından belirleneceği öngörülüp bu tür yerlerin nerelerde açılamayacağına ilişkin düzenleme yapılmış, başvuruları komisyonca uygun bulunanların en büyük mülki amirin izni ile genelev açabilecekleri kurala bağlanmıştır.

Tüzüğün devam eden maddelerinde diğer fuhuş yerleri için aynı kuralların geçerli olduğu vurgulanmış, 91. maddesinde; bu Tüzükte fuhuş yerleri hakkında konulan kapatma cezasından maksadın, Tüzükte yazılı süre içinde bu yerlerin mühür altında kapalı bulundurulması ve evi işletenlerin yine bu sürede her nerede olursa olsun sanatlarını yapmaktan men edilmesi olduğu, 95. maddesinde; izin alınmadan içinde gizli fuhuş yapıldığı tespit edilen evler hakkında 104. maddesinin uygulanacağı, 104. maddesinde ise; usulü dairesinde izin alınmadan içinde gizli fuhuş yapıldığı delilleriyle tespit edilen evlerin komisyon kararı ile 3 ayı geçmemek üzere kapatılacağı hükmü getirilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinden; davacının maliki olduğu bağımsız bölümü 10/05/2023 tarihli kira sözleşmesi ile 12 ay süreyle A.R isimli kişiye kiraladığı, anılan taşınmazda fuhuş yapıldığı yönündeki ihbar üzerine Erzurum İl Emniyet Müdürlüğü ilgili birimi tarafından 14/08/2023 tarihinde adrese gidilerek yapılan tahkikat sırasında alınan ifadelerinde F.Ş.

A.R. tarafından anılan taşınmazda ücret karşılığında fuhuş yapıldığının beyan edilmesi üzerine tesis edilen dava konusu işlemin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı, bu arada anılan taşınmazın kiracısı olan A.R. tarafından tahliye edilmesi üzerine 04/09/2023 tarihinde başka bir kişiye kiralandığı, davacı tarafından da dava dilekçesinde tahliye edilen taşınmazın dava konusu işlemin uygulanması suretiyle kapqatılmasında hukuki yarar kalmadığını ileri sürüldüğü anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer verilen mevzuat ile dosyadaki bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden; fuhuşun yaygınlaşması ve zührevi hastalıkların yayılmasının önlenmesi amacıyla Tüzükle getirilen tedbirlerden birisi de gizli fuhuş yapılan evlerin belirli bir süre kapatılarak izinsiz faaliyetin engellenmesidir. Olayda davacı tarafından mülkiyetinde bulunan taşınmazın kiraya verildiği kadın şahıs tarafından bizzat fuhuş amaçlı olarak kullanıldığı hususu ifadelerine başvurulan kendisi ve diğer kişi tarafından doğrulanmış olup, bu nedenle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Öte yandan, her ne kadar davacı tarafından dava konusu işlemde bahsi geçen taşınmazın fuhuş olayının tespitinden sonra tahliye edildiği bu nedenle de işlemin uygulanmasında hukuki yarar kalmadığı iddiasıyla bakılan dava açılmış ise de davacı ile kiracısı arasında akdedilmiş olan ve geçerliliği konusununda da taraflar arasında ihtilaf bulunmayan kira sözleşmesi uyarınca kullanılan taşınmaz ile ilgili olarak tesis edilecek olan işlemlerin hukuki sonuçlarından mülkiyet hakkını kira sözleşmesine dayalı olarak kullanan kiracının sorumlu olacağı tartışmasızdır.

Kira sözleşmesi sonradan hukuken geçerli bir şekilde sona erdirilmiş olsa dahi sözleşme süresi boyunca taşınmazın kullanımından doğan sorumlulukları ortadan kaldırmayacaktır. Bu nedenle davacının, dava konusu işlemin tesis edilmesinden önce, ancak olay tarihinden sonraki bir tarihte taşınmazın tahliye edilmiş olması nedeniyle dava konusu işlemin uygulanmasında hukuki bir yarar kalmadığı yönündeki iddiasına itibar edilmemiştir.

(X) KARŞI OY

Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği oyu ile karara katılmıyorum.