Danıştay 4. Daire E.2024/2613 K.2024/5145

Dava konusu istem: Davacı tarafından, davacı kurum adına, iş kazaları ve meslek hastalığı bildirimlerinin Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığına yasal süresi içinde yapılmadığından bahisle, 6331 sayılı Kanun'un 26/1-e maddesi uyarınca 370.311,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... günlü, ... sayılı işlem ile anılan işleme itiraz neticesinde tesis edilen ... tarih ve ... sayılı Yedi Eylül Sosyal Güvenlik Merkezi Ünite İtiraz Komisyonu kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; iş kazası tespitinde hasta veya refakatçilerin bildirimlerinin asıl olduğu, iş kazası neticesinde meydana gelen yaralanmalarda, hasta yahut refakatçisi tarafından yaralanmanın işyerinde gerçekleştiği veya olayın iş kazası niteliğinde bulunduğu bildirilmedikçe söz konusu hastalık ya da yaralanmanın iş kazası kapsamında olup olmadığının ilgili hekim ya da sağlık personeli tarafından ilk muayeneden önce tespitine olanak bulunmadığı,

ilk muayeneden sonra ise iş kazası olduğunun hekim ya da sağlık personeli tarafından tespit edilmesi durumunda da provizyon kaydının 'iş kazası' olarak değiştirilebileceği dikkate alındığında, söz konusu yaralanmaların iş kazası neticesinde oluştuğunun ilgili hekim ya da sağlık personeli tarafından doğrudan tespit edilmesi gerektiği veya hasta yahut refakatçisi tarafından bu hususta beyanda bulunulduğu halde anılan Kanunda öngörülen sürede bildirimde bulunulmadığı hususunu somut olarak ortaya koyacak herhangi bir bilgi ya da belgenin de dosyaya sunulmadığı görülmekle;

iş kazası ve meslek hastalığı bildiriminin yasal sürede yapılmadığından bahisle 6331 sayılı İş Sağlığı ve İş Güvenliği Kanunu'nun 26. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi ile aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca davacı idare hakkında 370.311,00-TL idari para cezası uygulanmasına dair dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; Danıştay Onuncu Dairesinin 08/02/2023 tarih ve E:2019/7570, K:2023/285 sayılı bozma kararına uyulmayarak, istinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın kaldırılmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesi ile ısrar edilmesine, dava konusu işlemin iptali yolundaki idare Mahkemesi kararına karşı yapılan davalı idarenin istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı tarafından, kurumun Medula Hastane sisteminde hasta bilgilerinin "adli vaka, acil, normal, iş kazası, trafik iş kazası, trafik kazası" provizyon türü olarak kaydedilmesi gerekirken yapılan incelemede davacı idare tarafından iş kazası bildirimi yapılan sigortalılar için "adli vaka, acil, normal" provizyon alındığının görüldüğü belirtilerek, mevzuatta belirtilen yükümlülüğe uymayan hastane hakkında (davacı) tesis edilen işlemde usul ve yasaya aykırı bir husus bulunmadığı, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ısrarına dair ... tarih ve E:..., K:... sayılı karara karşı yapılan temyiz istemi sonucunda Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 06/03/2024 tarih, E:2023/2392, K:2024/504 sayılı kararı ile temyiz isteminin ısrar hükmü yönünden reddine, kararın ısrara ilişkin kısmının onanmasına karar verildiği görülmekle, esas hakkında karar verilmesi için Kurulca Dairemize gönderilen dosyada; Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.