KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2024/280 E., 2025/830 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2025
- Esas No
- 2024/280
- Karar No
- 2025/830
- Temyiz eden (davalı)
- ... Belediye Başkanlığı
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ... Ticaret Limited Şirketi
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
601 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, İzmir ili, Karşıyaka ilçesi, ... Mahallesi, ... Sokak, No:... adresinde masaj salonu olarak faaliyet gösteren işyerine ilişkin olarak işyeri açma ve çalışma ruhsatı almak için yapılan başvurunun ''genel güvenlik ve asayiş yönünden sakıncalı olduğu'' değerlendirildiğinden bahisle reddine dair Karşıyaka Belediyesi Ruhsat ve Denetim Müdürlüğünün ... tarihli ve E:... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda.
İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına ilişkin Yönetmelikte umuma açık istirahat ve eğlence yerlerinin tahdidi olarak sayıldığı, Yönetmeliğe ekli Ek 1 listesinde masaj salonlarına yer verilerek bu salonların sıhhi işyeri niteliğine haiz olduğunun belirtildiği, "genel asayiş ve güvenlik yönünden yetkili kolluk kuvvetinin görüşünün alınması" şartının yalnızca umuma açık istirahat ve eğlence yerleri için zorunlu tutulduğu,
olayda, davacının anılan adreste masaj salonu işletebilmek için işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesi amacıyla yaptığı başvurusunun, idare tarafından söz konusu işyeri "umuma açık istirahat ve eğlence yeri" olarak nitelendirilerek ve söz konusu işyerinde daha önce yine masaj salonu olarak işletilmekte iken yapılan denetimler neticesinde 2 kez fuhuş yapıldığının tespit edilmesi sebebiyle 2 kez 3'er ay süreyle kapatıldığı gerekçesiyle İlçe Emniyet Müdürlüğünden gelen görüşe göre reddedildiğinin görüldüğü,
bu durumda, davacının işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesi için yaptığı başvurunun, açılmak istenilen işyerinin anılan Yönetmeliğin 12. maddesi kapsamında kaldığı gözetilerek, aynı Yönetmeliğin 5. maddesi ile Ekinin (A) ve (K) maddelerinde gösterilen genel ve özel koşullar yönünden değerlendirilmesi gerekirken,
"umuma açık istirahat ve eğlence yeri" olduğu ve anılan işyerinin daha önce fuhuş sebebiyle kapatıldığı gerekçeleriyle Genel Kadınlar ve Genel Evlerin Tabi Olacakları Hükümler ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğü kapsamında bu işyerinin açılmasının emniyet birimince asayiş yönünden sakıncalı görüldüğünden bahisle reddedilmesine ilişkin işlemde bu nedenle hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı tarafından, davacı tarafından yapılan ruhsat başvurusunun, Emniyet Müdürlüğünden gelen olumsuz görüş sebebi ile başvurunun reddedildiği, davaya konu işyerinde hali hazırda genel güvenlik ve asayişe aykırı eylemlere ve fuhuşa devam edildiğinin tespit edildiği, işlemin yasaya ve hukuka uygun olduğu ileri sürülerek usul ve yasaya aykırı Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2024/280, K. 2025/830, 6 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama