Danıştay 4. Daire E.2025/1289 K.2025/4250

Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Valiliği VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Bolu ili, Merkez ... Mahallesi, ... Sokak, No:... adresinde bulunan otelin ... ve ... numaralı odalarında fuhuş yapılması nedeniyle, söz konusu otelin ... ve ... numaralı odalarının 90 gün süre ile mühürlenmesine ilişkin tesis edilen Bolu Valiliği Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyonu Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; konuya ilişkin olarak yürütülen tahkikat kapsamında alınan ihbarı yapan M.Ç. ve diğer şahıs ifadeleri (D.Ö., G.B, F.Ç ve H.B.) ile dosya mündericatı birlikte değerlendirildiğinde; dava dışı M.Ç. ile D.Ö. isimli şahsın uyuşmazlığa konu ikamette para karşılığı cinsel ilişkiye girdiğinin alınan ifadelerde açıkça belirtildiği,

M.Ç. ile G.B. isimli şahsın yine aynı gün ve aynı adreste para karşılığı fuhuş için buluştukları, para transferi konusunda yaşanan anlaşmazlık nedeniyle olayın Emniyet birimlerine intikal ettiği, tahkikat aşamasında yapılan çalışmalar kapsamında ilgili şahısların otele giriş çıkışlarına ilişkin dosyaya sunulan kamera görüntülerinin de alınan ifadeleri doğruladığı, dolayısıyla anılan adreste fuhuş yapıldığının sabit olduğu görülmekte olup, bu haliyle dava konusu iş yerinin; para karşılığı cinsel ilişkiye girmek suretiyle genel kadının sanat icra etmesine (fuhuş yapmasına) imkan tanınarak,

fuhşun yaygın hale gelmesinin ve fuhuş nedeniyle ortaya çıkabilecek hastalıkların yayılmasının önlenmesi amacına matuf mevzuat hükümlerine aykırı tarzda kullanıldığı anlaşıldığından, söz konusu otelin ... ve ... numaralı odalarının Genel Kadınlar ve Genelevlerin Tabi Olacakları Hükümler ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğü'nün 95, 96 ve 104. maddeleri uyarınca 90 (doksan) gün süre ile kapatılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İdare Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İşyerinde yıllık ortalama 15.000 müşterinin ağırlandığı, otelin hiç şikayete konu olmadığı, ülke genelinde tanınan bir otel olduğu, işletmenin fuhuş ile bir ilgisinin bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi İdare Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Anayasanın 12. maddesinde, herkesin, kişiliğine bağlı, dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve hürriyetlere sahip olduğu; temel hak ve hürriyetlerin, kişinin topluma, ailesine ve diğer kişilere karşı ödev ve sorumluluklarını da ihtiva ettiği belirtilmekte.

13. maddesinde, temel hak ve hürriyetlerin, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabileceği; bu sınırlamaların, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı.

35. maddesinde, herkesin, mülkiyet ve miras hakkına sahip olduğu, bu hakların ancak kamu yararı amacıyla kanunla sınırlanabileceği, mülkiyet hakkının kullanılmasının toplum yararına aykırı olamayacağı. 90. maddesinde ise, usulüne uygun yürürlüğe konulmuş milletlararası andlaşmaların kanun hükmüne olduğu kuralına yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin mülkiyet hakkını garanti altına alan 1 No’lu Ek Protokolünün 1. maddesinde, her gerçek ve tüzel kişinin mal ve mülk dokunulmazlığına saygı gösterilmesini isteme hakkının bulunduğu, bir kimsenin, ancak kamu yararı sebebiyle ve yasada öngörülen koşullara ve uluslararası hukukun genel ilkelerine uygun olarak mal ve mülkünden yoksun bırakılabileceği, devletlerin, mülkiyetin kamu yararına uygun olarak kullanılmasını düzenlemek veya vergilerin ya da başka harçların veya para cezalarının ödenmesini sağlamak için gerekli gördükleri yasaları uygulama konusunda sahip oldukları hakka halel getirmeyecekleri kararlaştırılmıştır.

1593 sayılı Umumi Hıfzısıhha Kanunu'nun 128. maddesinde, "Sıhhat ve İçtimai Muavenet ve Dahiliye Vekaletleri müştereken bir yönetmelik neşrederek umumi kadınlar ve evlerin tabi olacakları hükümler ve bu fuhuş yüzünden intişar eden hastalıkların ve bilhassa zührevi hastalıkların sirayetine mani olacak tedbirleri tesbit ve yine müştereken tatbik ederler. Umumi kadınlarla umumi evler ve bunlara benzer mahaller bu yönetmelikte tarif ve tahdit olunacaktır." kuralına yer verilmiştir.

Anılan Kanun'a dayanılarak çıkarılan Genel Kadınlar ve Genelevlerin Tabi Olacakları Hükümler ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğünün 95. maddesinde, ''İzin alınmadan içinde gizli fuhuş yapıldığı iddia veya ihbar edilen veyahut her ne şekilde olursa olsun muttali olunan evler hakkında ahlak zabıtası memurları tarafından önce gizli inceleme yapılır.

Bu gibi evlerde gizli fuhuş yapıldığı delilleriyle tesbit edildiği takdirde, düzenlenecek tutanaklar gizli inceleme raporları ile birlikte en büyük polis amiri tarafından komisyona sunulur. Bu yerler hakkında komisyonca 104. maddeye göre işlem yapılır.".

96. maddesinde, "Otel, motel, pansiyon, misafirhane, hamam, plaj, bar, pavyon, çalgılı kahve, diskotek, içkili gazino, gece klübü, taverna ve benzeri isimler altında işletme ruhsatı alınan yerlerde, gerçek amaç ve anlamda uzak olarak genel kadınlara sanat icra etmek olanağının verildiği veya bu gibi yerlerin bir genelev özellik ve mahiyetinde kullanıldığı, 95. maddeye göre tespit olunursa, bu tesisler ruhsatsız açılmış birleşme yerleri sayılarak sahipleri veya işletenler hakkında komisyonca 104. madde uyarınca işlem yapılır,''.

104. maddesinde, ''Usulü dairesinde izin alınmadan içinde gizli fuhuş yapıldığı delilleriyle tesbit edilen 95 ve 96. maddelerde yazılı mahaller komisyon kararıyle 3 ayı geçmemek üzere kapatılır.'' düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; alınan ihbar üzerine yürütülen tahkikat kapsamında otelde fuhuş yapıldığının sabit görülmesi nedeniyle dava konusu işyerinin para karşılığı cinsel ilişkiye girmek suretiyle genel kadının sanat icra etmesine (fuhuş yapmasına) imkan tanınarak,

fuhşun yaygın hale gelmesinin ve fuhuş nedeniyle ortaya çıkabilecek hastalıkların yayılmasının önlenmesi amacına matuf mevzuat hükümlerine aykırı tarzda kullanıldığı anlaşılmakla, söz konusu otelin 405 ve 411 numaralı odalarının Genel Kadınlar ve Genelevlerin Tabi Olacakları Hükümler ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğünün 95., 96. ve 104. maddeleri uyarınca 90 (doksan) gün süre ile kapatılmasına yönelik olarak tesis edilen dava konusu işlemin iptali istemiyle bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

1593 sayılı Kanun uyarınca, umumi kadınlarla umumi evler ve bunlara benzer mahallerin yönetmelikle (tüzükle) tarif ve tahdit olunacağının belirtildiği, Kanun'un cevaz verdiği kapsamda cezalandırma amacı taşıdığı, Tüzüğün cezalandırmaya yönelik hükümlerinin maddi olaya uygulanmasının mümkün olmadığı sonucuna varılmıştır.

Nitekim; Anayasa Mahkemesinin 21/05/2025 tarih ve 32906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 12/12/2024 tarih Başvuru No:2019/20273 sayılı kararı da bu yöndedir.

Bu durumda; Genel Kadınlar ve Genelevlerin Tabi Olacakları Hükümler ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğü hükümleri uyarınca doksan gün süreyle verilen kapatma işleminde hukuka uygunluk görülmemiştir.

Bu itibarla, davanın reddi yönündeki İdare Mahkemesi kararına ilişkin istinaf isteminin reddine dair temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.

(X) KARŞI OY

Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.