KÜNYE
Danıştay 6. Daire Başkanlığı 2019/10010 E., 2020/12537 K.·T.C. Danıştay Altıncı Daire
- Karar tarihi
- 9 Aralık 2020
- Esas No
- 2019/10010
- Karar No
- 2020/12537
- Temyiz eden (davalı)
- … Belediye Başkanlığı - …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
İstemin özeti
Hatay İli, Samandağ İlçesi,.
Mahallesi, … pafta, … parsel sayılı taşınmazda ruhsatsız yapı yapıldığından bahisle, 3194 sayılı İmar Kanununun 42. maddesi uyarınca para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Sutaşı Belediye Encümeni kararının iptali istemiyle açılan davada, dava konusu işlemin kısmen iptali, kısmen davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararının Danıştay Ondördüncü Dairesinin 21/06/2017 tarih ve E:2014/8728, K:2017/4242 sayılı kararıyla, 3194 sayılı Kanunun 42. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi uyarınca hesaplanan temel para cezasına ve bu cezaya aynı Kanunun 42. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinin 1, 5,
8 ve 13 numaralı alt bentleri uyarınca uygulanan artırımlara ilişkin kısmının onanması, 42. maddesinin 3. fıkrası uyarınca maktu para cezası verilmesine ilişkin kısmının ise bozulması üzerine bozma kararına uyalarak, dava konusu işlemin 42. maddesinin 3. fıkrası uyarınca para cezası verilmesine ilişkin kısmının iptali yolunda. İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın, usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür.
Danıştay 6. Daire, E. 2019/10010, K. 2020/12537, 9 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama