Danıştay 6. Daire E.2019/12907 K.2021/4171

Dava konusu istem: Ruhsatsız olarak bekçi evi ve foseptik çukuru yapıldığından bahisle, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 42. maddesi uyarınca, 13.041,61 TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarihli, … sayılı Çanakkale İl Encümeni kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Temyize konu kararda.

Danıştay Ondördüncü Dairesi'nin 07/06/2018 tarihli, E:2015/670, K:2018/44478 sayılı kararına uyularak, uyuşmazlığa konu yapının, 1/1000 ölçekli uygulama imar planı bulunan ve planda park alanı olarak belirlenen alan üzerinde, davacı parselinin dışında, ruhsatsız olarak yapıldığının ve kullanılır vaziyette olduğunun dosya kapsamında anlaşılması sebebiyle, 2.964,00 TL temel para cezası ile temel para cezasına bu hususlar nedeniyle uygulanan artırım sebepleriyle belirlenen 9.484,81 TL'lik kısmında hukuka aykırılık, gerek yapı tatil tutanağında,

gerekse para cezası hesaplama tutanağında yapının çevre ve görüntü kirliliğine sebebiyet verdiğine ilişkin somut tespit yapılmadığı anlaşıldığından, söz konusu artırım nedeninin uygulaması suretiyle hesaplanan 592,80 TL'lik kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin, 3194 sayılı Kanun'un 42. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi uyarınca hesaplanan 2.964,00 TL temel para cezası ile bu cezaya aynı fıkranın (c) bendinin 2, 3, 5, 8 ve 12. alt bentleri uyarınca artırım uygulanmasıyla hesaplanan 9.484,81 TL'lik kısmı yönünden davanın reddine; temel para cezasının, aynı fıkranın (c) bendinin 13. alt bendi uyarınca 592,80 TL artırılmasına yönelik kısmının ise iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin usul ve yasaya uygun olarak tess edildiği, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kısmen kabulü ile Mahkeme kararının iptale ilişkin kısmının onanması, vekalet ücretine ilişkin kısmının ise bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Çanakkale İl Encümeni'nin … tarihli, … sayılı kararıyla, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 42. maddesi uyarınca, Çanakkale İli, Gelibolu İlçesi, … Köyü, … Mevkii, … sayılı parselde ruhsatsız olarak bekçi evi ve foseptik çukuru yapıldığından bahisle, davacıya, 13.041,61 TL idari para cezası verilmiştir. Bunun üzerine bakılan dava açılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 20/A maddesinin 2. fıkrasının (d) bendinde; "Savunma süresi dava dilekçesinin tebliğinden itibaren on beş gün olup, bu süre bir defaya mahsus olmak üzere en fazla on beş gün uzatılabilir. Savunmanın verilmesi veya savunma verme süresinin geçmesiyle dosya tekemmül etmiş sayılır." hükmü yer almış, 31. maddesinin yollama yaptığı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323. maddesinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti yargılama giderleri arasında sayılmış; 326. maddesinde ise, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği hükme bağlanmıştır.

1136 sayılı Avukatlık Kanununun 164. maddesinde; avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade ettiği belirtilmiş, 168. maddesinde; hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınarak avukatlık ücretine hükmedileceği kuralı getirilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare Mahkemesi kararının; temel para cezasının, 3194 sayılı Kanun'un 42. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinin 13. alt bendi uyarınca 592,80 TL artırılmasına yönelik kısmının temyize konu iptaline ilişkin kısmında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 2. fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmamaktadır. Kararın; davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkin kısmına gelince; Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri uyarınca, esastan sonuçlanan davadaki haklılık durumuna göre vekil marifetiyle temsil edilen taraf lehine, vekalet ücretine hükmedilmesi yasal bir zorunluluktur.

Bakılan davada, dava konusu … tarihli, … sayılı Çanakkale İl Encümeni kararının iptaline ilişkin Mahkeme kararının davalı idare vekili tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmesi üzerine, Danıştay Ondördüncü Dairesinin 07/06/2018 tarihli, E:2015/670, K:2018/4478 sayılı kararıyla, davalı idare lehine bozulduğu.

Mahkemenin temyize konu kararıyla, belirtilen bozma kararına uyularak, 3194 sayılı Kanun'un 42. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi uyarınca hesaplanan 2.964,00 TL temel para cezası ile bu cezaya aynı fıkranın (c) bendinin 2, 3, 5, 8 ve 12. alt bentleri uyarınca artırım uygulanmasıyla hesaplanan 9.484,81 TL'lik kısmı yönünden davanın reddine; temel para cezasının, aynı fıkranın (c) bendinin 13. alt bendi uyarınca 592,80 TL artırılmasına yönelik kısmının ise iptaline karar verildiği; bu kararın iptale ilişkin kısmının ise yine davalı idare vekilince temyiz edildiği;

dolayısıyla, davalı idare vekilinin temyiz aşamasındaki hukuki yardımının dikkate alınmasının gerektiği, ancak Mahkemece, tekemmül aşamasında savunma dilekçesi verilmediği gerekçesiyle, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmediği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, temyize konu kararın, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkin kısmında hukuki isabet bulunmamaktadır.