Danıştay 6. Daire E.2023/7853 K.2023/10203

Karar veren Danıştay Altıncı Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT VE HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 14. maddesinin 3. fıkrasında, dilekçelerin Danıştayda daire başkanının görevlendireceği bir tetkik hakimi, idare ve vergi mahkemelerinde ise mahkeme başkanı veya görevlendireceği bir üye tarafından, görev ve yetki, idari merci tecavüzü, ehliyet, idari davaya konu olacak kesin ve yürütülmesi gereken bir işlem olup olmadığı, süre aşımı, husumet ve 3. ve 5. maddelere uygun olup olmadıkları yönlerinden sırasıyla inceleneceği.

15. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde, otuz gün içinde 3. ve 5. maddelere uygun şekilde yeniden düzenlenmek veya noksanları tamamlanmak üzere dilekçelerin reddine karar verileceği; aynı maddenin 4. fıkrasında ise, ilk inceleme üzerine Danıştay veya mahkemelerce verilen; bu maddenin 1/a bendinde belirtilen idari yargının görevli olduğu konularda davanın yetki ve görev yönünden reddine ilişkin kararlarla, 1/c bendinde yazılı gerçek hasma tebliğ ve 1/d bendindeki dilekçe ret kararları dışında, ilgisine göre istinaf ve temyiz yoluna başvurulabileceği kurala bağlanmıştır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sınırlı olarak sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği; 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması veya kesin bir karar hakkında olması halinde de kararı veren merciin temyiz isteminin reddine karar vereceği; 7. fıkrasında ise, temyizin kanuni süre içinde yapılmadığı veya kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hâllerde, 2 ve 6 ncı fıkralarda sözü edilen kararların dosyanın gönderildiği Danıştayın ilgili dairesi ve kurulunca, kesin olarak verileceği hükmü yer almıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanununun “Elektronik tebligat” başlıklı 7/a maddesinde, "Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

1. 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I), (II), (III) ve (IV) sayılı cetvellerde yer alan kamu idareleri ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar.

2. 5018 sayılı Kanunda tanımlanan mahallî idareler.

3. Özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum ve kuruluşları ile kanunla kurulan fonlar ve kefalet sandıkları.

4. Kamu iktisadi teşebbüsleri ile bunların bağlı ortaklıkları, müessese ve işletmeleri.

5. Sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıklar.

6. Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve üst kuruluşları.

7. Kanunla kurulanlar da dahil olmak üzere tüm özel hukuk tüzel kişileri.

8. Noterler.

9. Baro levhasına yazılı avukatlar.

10. Sicile kayıtlı arabulucular ve bilirkişiler.

11. İdareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birim.

Birinci fıkra kapsamı dışında kalan gerçek ve tüzel kişilere, talepleri hâlinde elektronik tebligat adresi verilir. Bu durumda bu kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır.

Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır.

Bu Kanun uyarınca yapılan elektronik tebligat işlemleri, Posta ve Telgraf Teşkilatı Anonim Şirketi tarafından kurulan ve işletilen Ulusal Elektronik Tebligat Sistemi üzerinden yürütülür. Posta ve Telgraf Teşkilatı Anonim Şirketi, sistemin güvenliğini ve bu sistemde kayıtlı verilerin muhafazasını sağlayacak her türlü tedbiri alır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir." kuralı düzenlenmiştir.

Anılan Kanun uyarınca çıkarılan Elektronik Tebligat Yönetmeliğinin "Elektronik tebligatın hazırlanması ve muhataba ulaştırılması" başlıklı 9. maddesinde, "(1) Tebligat çıkarmaya yetkili makam ve merci, elektronik tebligat mesajını hazırlayarak, UETS’ye teslim eder.

(2) UETS, elektronik tebligat mesajını zaman damgasıyla ilişkilendirerek muhatabın elektronik tebligat adresine ulaştırır.

(3) Gizliliğin sağlanması amacıyla tebliğ edilecek içerik ve ekli dokümanlar, UETS tarafından şifrelenir ve bunlar ancak muhatap tarafından görülür.

(4) Gerek UETS içi ve gerekse sistemler arası entegrasyon yoluyla yapılan tebligata ait delil kayıtları, elektronik tebligat mesajının tamamının ulaştığı anda üretilir.

(5) Elektronik yolla tebligat, idareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birime yapılır. Temsile yetkili olan kişilerin ayrı bir elektronik tebligat adresinin bulunması bu kuralın uygulanmasına engel olmaz.

(6) Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik tebligat adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır." kuralı yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden; temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ....

İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının, davalı idareye tebliğine ilişkin tebliğ belgesinde, anılan kararın davalı Espiye Belediye Başkanlığının elektronik tebligat adresine 12/05/2023 tarihinde ulaştığının belirtildiği, yukarıda belirtilen 7201 sayılı Kanunun 7/a maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, elektronik tebligatın muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonu olan 17/05/2023 tarihinde yapıldığı kabul edildiğinden,

bu tarihten itibaren otuz gün içinde (en son 16/06/2023 tarihinde) temyiz isteminde bulunulması gerekirken, 17/08/2023 tarihinde UYAP üzerinden kayda giren dilekçe ile temyiz isteminde bulunulduğu anlaşıldığından, davalı idarenin temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle incelenme imkanı bulunmamaktadır.

Her ne kadar, ... Bölge İdare Mahkemesi ....

İdari Dava Dairesince düzenlenen ... tarih ve E:..., Temyiz No:... sayılı 'Temyiz İlk İnceleme Tutanağı'nda, davalı idarenin vekil ile temsil edilmesine karşın temyize konu söz konusu kararın davalı Espiye Belediye Başkanlığının elektronik tebligat adresine tebliğe çıkarıldığının görüldüğü, davalı idare vekili Av. ...'ın elektronik tebligat adresine yapılan 2. tebligat üzerine yapılan temyiz başvurusunun süresinde olduğu belirtilerek dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş ise de;

temyize konu Bölge İdare Mahkemesinin ... tarih ve E..., K:... sayılı kararının, davalı idareye tebliğine ilişkin tebliğ belgesinde, sözü edilen kararın davalı Espiye Belediye Başkanlığının elektronik tebligat adresine 12/05/2023 tarihinde ulaştığı; devamında ... Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesinin...tarihli yazısında, "Mahkemenizin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurusuna dair Dairemizin 12/04/2023 tarih ve E:2023/217, K:2023/701 sayılı kararının temyiz edilmeden kesinleştiği" belirtilerek dosyanın anılan İdare Mahkemesine iade edildiği, sonrasında kesinleşen kararın Giresun İdare Mahkemesince davalı idare vekili Av. ...'ın elektronik tebligat adresine 10/07/2023 tarihinde 2. kez tebliğ edildiği ve anılan tebligat esas alınarak temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü suretiyle dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır.

Ancak, yukarıda belirtilen Tebligat Kanununun 7/a maddesi ve Elektronik Tebligat Yönetmeliğinin 9. maddesinin 5. fıkrasındaki, elektronik yolla tebligatın asıl olarak ilgili idare birimine yapılacağı, temsile yetkili olan kişilerin ayrı bir elektronik tebligat adresinin bulunmasının bu kuralın uygulanmasına engel olmayacağına ilişkin kural göz önüne alındığında, temyiz süresinin hesaplanmasında davalı idareye elektronik yolla yapılan tebligatın dikkate alınması gerektiği açıktır. Öte yandan, yukarıda anlatılan süreç dikkate alındığında, elektronik yolla yapılan tebligatlarda yaşanan sorunların, ilgili mevzuat hükümlerinin Mahkemelerce farklı uygulanmasından kaynaklandığı görülmektedir.