Danıştay 7. Daire E.1994/3034 K.1996/1767

İstemin Özeti

Atatürk Hava Limanı Giriş Gümrük Müdürlüğünde tescilli 15.10.1991 gün ve … sayılı gümrük giriş beyannamesi muhteviyatı eşya nedeniyle yükümlü adına salınan damga resmi ve katma değer vergisini.

3675 sayılı İthalde Alınacak Damga Resmi Hakkında Kanunun 1. maddesinden bahisle, bu hüküm uyarınca istisnai olarak ithalat müsadesi verilen malların, gümrük vergisinden muaf veya istisna olduğu takdirde ithalde alınan damga resminden de muaf olacağı, eğer gümrük vergisi yönünden muaf ya da istisna edilmemiş ise damga resminin % 100 olarak uygulanacağı, olayda, yapılan istisnai ithalatın gümrük vergisinden muaf tutulduğu ihtilafsız bulunduğuna göre 1615 sayılı Gümrük Kanununun 174 ve 3675 sayılı Kanunun 1. maddeleri uyarınca damga resimden de muaf tutulması gerektiği,

bu itibarla yapılan tahakkukta isabet görülmediği gerekçesiyle terkin eden ... Vergi Mahkemesinin ... gün ve E:.... K:...sayılı kararının.

3675 sayılı Kanunun 1. maddesinin 5. fıkrası ile 89/14911 sayılı Bedelsiz İthalata İlişkin Kararın 6. Maddesinden bahisle, yükümlünün ithalata ilişkin talebinin, 90/2 sayılı Bedelsiz İthalat Tebliğinde belirtilen haller dışında kalması nedeniyle mezkur kararın Başbakanlık Hazine ve Dış Ticaret Müsteşarlığına verdiği yetkiye istinaden anılan müsteşarlıkça istisnai olarak karşılandığı,

ayrıca, 89/14911 sayılı Kararın 6. maddesine dayanılarak bedelsiz ithaline izin verilmesi halinde İthalat Rejimi Kararı ile sözkonusu eşyanın gümrük vergisi muaf olarak belirlense dahi ithalde alınacak damga resminin % 100 nispetinde uygulanması gerektiği ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir.

Tetkik Hakimi ...'un Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, 2577 sayılı Kanunun 49. maddesinin 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerine uymadığından, temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

Danıştay Savcısı ...'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp, vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir.

Açıklanan nedenle, temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA