Danıştay 7. Daire E.2016/13114 K.2021/1669

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi kapsamında ihtirazi kayıtla 3917.39.00.80.00 gümrük tarife istatistik pozisyonunda beyan ve ithal edilen “duş hortumu” isimli eşyanın, 8307.10.00.00.19 pozisyonunda beyan edilmesi gerektiğinden bahisle fazla ödendiği ileri sürülen gümrük ile katma değer vergilerinin geri verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Uyuşmazlığı konu eşyanın davacının iddiasına uygun olarak dış kısmı helezonik, demir veya çelikten bağlantı parçalarına sahip, iç kısmı pvcden üretilmiş hortum olduğu, eşyanın plastikten hortumlar, borular ve bağlantı elemanları olarak değerlendirilmesi gerektiğini ileri süren davalı idarenin buna ilişkin dosyaya herhangi bir rapor sunmadığı, dışındaki çelik kısım olmazsa eşyanın duş hortumu niteliğini kazanamayacağı, ihtirazi kayıtla beyan edilen pozisyonda belirtilen plastikten yapılma özelliğini taşımadığı, olayda, eşyayla ilgili kimyasal tahlil vb. somut bir bilgi ve tespit bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Eşyaya duş hortumu olma niteliğini veren parçanın hortum içerisinde yer alan plastik kısmın olduğu, yapılan analiz sonucunda eşyanın 3917.39.00.80.00 gümrük tarife istatistik pozisyonunda yer aldığının tespit edildiği, davacının bu rapora itiraz etmediği, bilirkişi incelemesi talep edilmesine rağmen bu talebin Mahkemece karşılanmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.