KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2016/3819 E., 2020/4404 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 5 Kasım 2020
- Esas No
- 2016/3819
- Karar No
- 2020/4404
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... Vergi Dairesi Başkanlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
393 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, sürücüsü olduğu araçta Emniyet Birimlerince yapılan aramada yurtdışı menşeli bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası kapsamında takdir komisyonu kararlarına istinaden 2014 yılının Ocak dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Emniyet Birimlerince sürücüsü olduğu araçta yapılan aramada TAPDK bandrolü, Gelir İdaresi logosu ve yasal uyarısı olmayan yurtdışı menşeli sigaraların bulundurulduğunun tespit edildiği, davacı tarafından ihtirazı kayıt konulmaksızın imzalanan yoklama fişinde de sigaraları Kilis İlindeki ... içmek için aldığını beyan ettiğinden 4760 sayılı Kanunu'nun 13. maddenin 5. fıkrasında aranan şartların gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
4760 sayılı Kanunu'nun 4. maddesinin 3. fıkrası gereğince 10 günlük süre verilmesi gerektiği, sigaraların yurt dışından getirilmediği gibi satın alınan yerin ve kişinin söylendiği, özel tüketim vergisi bir kez alınacağından asıl sorumlunun kendisi olmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Uzlaşmanın vaki olmaması üzerine açılan davanın süre aşımı nedeniyle reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 7. Daire, E. 2016/3819, K. 2020/4404, 5 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama