Danıştay 7. Daire E.2016/7626 K.2021/682

Dava konusu istem: Davacı adına, Emniyet Birimlerince 15/05/2014, 04/12/2014 ve 12/012015 tarihlerinde yapılan aramalarda sürücüsü ya da yolcusu olduğu araçlarda yurtdışı menşeli sigara bulundurulduğunun tespit edildiğinden bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası kapsamında takdir komisyonu kararına istinaden 2014 yılının Mayıs ve Aralık, 2015 yılının Ocak dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile tekerrür hükümleri de uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, davacının yurt dışı menşeli sigara bulundurduğu ihtilafsız olduğundan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gibi, davacı adına oyun makinelerinin işletilmesi faaliyetinden dolayı 07/01/2002 ila 31/10/2006 tarihleri arası mükellefiyet tesis ettirildiği, 2006 yılı gelir vergisi beyannamesinin verilmemesinden dolayı takdir komisyonunca takdir edilen matrah farkı üzerinden tarh edilen ve vergi aslına bağlı olarak kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin ihbarnamenin 25/10/2011 tarihinde tebliğ edildiği ve 09/01/2012 tarihinde kesinleştiği, dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanması şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Sigaraların kullanım amaçlı bulundurulduğu, sigaralar teslim edilmediğinden vergisinin istenilmesinin de usulsüz olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.