Danıştay 7. Daire E.2016/9312 K.2020/5312

Dava konusu istem: Davacı adına, ikrazatçılık faaliyetinde bulunulduğunun tespit edildiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2012 yılının Ocak ilâ Aralık dönemleri için tarh edilen banka ve sigorta muameleleri vergilerinin ve kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile davacının, borç para verilen kişinin ve vergiyi doğuran olayla ilgisi bulunan tanıkların ifadelerinin birlikte değerlendirilmesinden, davacı tarafından, aralarında yakın akrabalık ya da iş ilişkisi bulunmayan kişiye bir yılda birden çok veya birden çok yılda faiz karşılığı borç para verildiği sonucuna ulaşıldığından, yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Faiz karşılığı gelir elde edilmediği, vergi inceleme tutanağının 03/07/2014 tarihinde düzenlendiği, belirtilen sürenin mali tatile rastladığı, mali müşavirinin tatilde olması nedeniyle bir çok şeyin izah edilemediği, 5604 sayılı Mali Tatil İhdas Edilmesi Hakkında Kanun'a göre, mali tatil süresi içinde defter ve belgelerin istenilemeyeceği ve düzenlenen vergi inceleme tutanağı için imzaya davet edilmemesinin gerektiği, yapılan vergi incelemesinin hukuka aykırı olduğu, hesaplamaların hatalı gerçekleştirildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usûl ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince,Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.