Danıştay 7. Daire E.2018/1037 K.2021/3565

... Gümrük Müdürlüğü

VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

.... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına ... tarih ve ... sayı ile tescil edilen işlemle geçici ithalat rejimi kapsamında yurda getirilen aracın verilen süre içerisinde yurt dışı edilmeyerek muafiyet koşullarının ihlal edildiğinden bahisle tahakkuk ettirilen katma değer ve özel tüketim vergileri ve gümrük vergisi üzerinden, 4458 sayılı Gümrük Kanununun 238. maddesi uyarınca karara bağlanan para cezalarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, olayda, davacı adına düzenlenen ödeme emrinin ilk satırında 64.410 TL gümrük vergileri, ikinci satırında ise 5.000 TL para cezası ifadelerinin yer aldığı, bu haliyle davacı adına düzenlenen ödeme emrinin, katma değer, özel tüketim ve gümrük vergileri üzerinden, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezalarının tahsili amacıyla mı, yoksa, gümrük vergilerinin tahsili amacıyla mı düzenlendiğinin açık olmadığı,

bunun yanında para cezasının hangi vergiye ilişkin olduğunun da belli olmadığının görülmesi karşısında, davacı adına düzenlenen ödeme emrinin bu haliyle savunma hakkının gereği gibi kullanılmasına olanak tanıdığından söz edilemeyeceği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 09/02/2016 tarih ve E:2012/2271 K:2016/1591 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir