Danıştay 7. Daire E.2018/1591 K.2022/611

Dava konusu istem: Davacı adına 2013 ilâ 2015 yıllarında tescilli 14 adet muhtelif tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi kapsamında % 8 oranında katma değer vergisi ödenerek ithal edilen "kağıt taban astarı" isimli eşyanın % 18 oranında katma değer vergisine tabi olduğundan bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisi üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın zımnen reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, olayda, davacı adına tescilli …tarih ve sayılı beyannamelere ilişkin para cezalarının üç yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra 19/07/2016 tarihinde tebliğ edildiği, kalan 10 adet beyannameye ilişkin para cezalarının dayanağı ek tahakkuk işleminin ise Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla iptaline karar verildiğinin anlaşılması karşısında zamanaşımına uğrayan ve dayanağı kalmayan para cezası kararlarında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.