KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2018/2404 E., 2021/3329 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 22 Eylül 2021
- Esas No
- 2018/2404
- Karar No
- 2021/3329
- Temyiz eden (davalı)
- … Bakanlığı adına
Karar Metni
563 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
… Gümrük Müdürlüğü … VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Uluslararası Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ….
İSTEMİN KONUSU
… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Davacı şirket adına tescilli … tarih ve … sayılı transit beyannamesi muhteviyatı eşyanın gümrük mevzuatı hükümlerine aykırı bir şekilde yurt içinde bırakıldığından bahisle, tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergisinin tahsili amacıyla 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 37. maddesi uyarınca tesis edilen işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, olayda, giriş gümrüğünde eşyanın gözle muayenesinin yapıldığı ve beyana uygun olduğunun tespitin edildiği, laboratuvar ortamında analiz yaptırılmadığı, 29/08/2011 tarihinde Habur Gümrük Müdürlüğü'nce düzenlenen tutanakta, aracın güvenlik mührünün sağlam olduğunun ve x-ray tarama sonucunun uygun bulunduğunun belirtildiği, araçta herhangi bir yırtık, sökük olduğuna dair bir tespit bulunmadığı, taşıyıcı firma yetkililerinin yargılandığı davada ...
Asliye Ceza Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararla, transit rejimi kapsamında taşınan eşyanın rejim hükümlerine aykırı olarak gümrük bölgesinde bırakıldığına ilişkin bilgi ve belgenin dosyaya sunulamadığı gerekçesiyle sanıkların beraatine karar verildiği ve bu kararın da Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, transit beyannamesi muhteviyatı eşyanın gümrük mevzuatı hükümlerine aykırı bir şekilde yurt içinde bırakıldığı hususunda somut bilgi ve belgenin bulunmadığı, bu itibarla, dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin 1. fıkrasında, temyiz incelemesi sonucunda karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise kararın düzeltilerek onanmasına karar verileceği belirtilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, temyize konu kararda sehven 29.001,00 TL gümrük vergisi ile 214.550,00 TL katma değer vergisi olarak yazıldığı anlaşıldığından, kararda yer alan bu yanlışlık, 2577 sayılı Kanun'un yukarıda değinilen hükmü uyarınca, 214.550,00 TL gümrük vergisi ve 29.001,00 TL katma değer vergisi olarak düzeltildikten sonra işin esasına geçildi:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 26/05/2016 tarih ve E:2013/1983, K:2016/4799 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 7. Daire, E. 2018/2404, K. 2021/3329, 22 Eylül 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama