KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2018/3886 E., 2020/4472 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 6 Kasım 2020
- Esas No
- 2018/3886
- Karar No
- 2020/4472
- Temyiz eden (davacı)
- … Bilgisayar Anonim Şirketi
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Bakanlığı adına … Havalimanı Serbest Bölge Gümrük Müdürlüğü
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
367 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyanın bedelinin peşin ödenmediğinden bahisle tahakkuk ettirilen kaynak kullanımını destekleme fonu payının matraha ilavesi suretiyle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisi üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın zımnen reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, davacı adına düzenlenen ve usulüne uygun olarak 17/02/2012 tarihinde tebliğ edilen para cezası kararında, başvurulması gereken idari başvuru yolları ile yargı mercilerinin belirtilmesine karşın, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 242. maddesinde öngörülen 15 günlük itiraz süresi geçirildikten sonra 24/06/2014 tarihinde yapılan itiraz başvurusunun zımnen reddi üzerine dava açıldığı anlaşıldığından,15 günlük itiraz süresinin geçirilmesinden sonra yapılan başvuru üzerine açılan davanın incelenme olanağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davaya konu para cezası kararının şirket yetkilisine tebliğ edilmediği, 2008 tarihli beyanname muhteviyatı eşya için ceza kesilebilme şartlarının oluşmadığı ve para cezasının zamanaşımına uğradığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 7. Daire, E. 2018/3886, K. 2020/4472, 6 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama