Danıştay 7. Daire E.2018/61 K.2021/4494

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli …, … tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı "kabuklu ceviz" cinsi eşyanın kıymetinin noksan beyan edildiğinden bahisle yapılan kaynak kullanımını destekleme fonu payı tahakkukları ile gümrük ve katma değer vergileri ek tahakkuklarına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, ithalata ilişkin konsolosluk tasdikli ihracat beyannamesi, fatura ve sözleşme asıllarının incelenmesinden; davacı şirketin beyan ettiği fiyatla bu belgelerde yer alan fiyatın örtüştüğü, Amerika Birleşik Devletlerinin Yunanistan Atina Büyükelçiliği Göç ve Gümrük Muhafaza Ataşelik Bürosu tarafından gönderilen 23/08/2012 tarihli yazının değerlendirilmesinden, Amerika Birleşik Devletlerinde ihraç edilen eşyaya ait orijinal faturaların saklanmadığı, ticari faturaların tek tek kontrolünün yapılmasının mümkün olmadığı,

gönderilen konşimentoların Gümrük ve Sınır Koruma Birimine (CBP) ibraz edilen gönderici ihracat beyannamesiyle (SED) karşılaştırıldığı görüldüğünden, ithalat sırasında davacı tarafından idareye sunulan ve beyanı tevsik eden ihracat beyannamesi, fatura, banka dekontu ve benzeri belgelerin sahteliği ya da gerçeği yansıtıp yansıtmadığı yönünde yeterli araştırma yapılmadan, eksik incelemeye dayalı olarak tesis edilen işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin … tarih ve … sayılı beyannameye isabet eden kısmının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 20/04/2016 tarih ve E:2014/3443, K:2016/4165 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.