Danıştay 7. Daire E.2020/1241 K.2023/2189

Dava konusu istem: Davacı adına, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2016 yılının muhtelif dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezaları ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, davacı hakkında tespit edilen hususların, defter kayıt ve belgeleri ile şirketin üretim faaliyetine dair verileri en iyi bilebilecek konumda olan şirket yetkilisinin ifade ettiği verilere dayandığı,

vergi incelemesinde beyanı alınan şirket yetkilisinin kayıt dışı alışlarının olabileceğini kabul ettiği, gerek inceleme, gerekse yargılama safhalarında davacı tarafından söz konusu hususların geçersizliğini ispatlayacak herhangi bir somut belge veya bilgi ortaya konulmadığı dikkate alındığında, kayıt dışı madeni yağ alışlarından dolayı takdir edilen matrahın iktisadi, ticari ve teknik icaplara uygun olduğu sonucuna varıldığından bir kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergilerinde hukuka aykırılık bulunmadığı.

2009/06,07 dönemleri için kesilen vergi ziyaı cezalarına ilişkin ihbarnamelerin davacıya 17/12/2014 tarihinde tebliğ edildiği ve tahakkuk fişinin 05/01/2015 tarihinde düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının yerinde olduğu; alınması verilmesi gereken faturaların hangi tutar ve tarihlerde kimlerden alınmadığı,

verilmediği yönünde yapılmış herhangi bir somut tespit bulunmaksızın, 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu' nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezaları yönünden davanın reddine, özel usulsüzlük cezasının ise iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, belgesiz alındığı iddia edilen madeni yağların hidrolik transmisyon yağı olduğu ve özel tüketim vergisine tabi olmadığı; davalı idare tarafından, tesis edilen dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : 213 sayılı Vergi Usul Kanun'un 339. maddesinin 7338 sayılı Kanun'la değişik halinde tekerrür nedeniyle artırılan kısmının tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağına ilişkin düzenlemenin göz önünde bulundurulması suretiyle yeniden karar verilmek üzere temyize konu kararın anılan kısmının bozulması, kalan kalan kısımlarının ise onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İLGİLİ MEVZUAT

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinin, 26/10/2021 tarih ve 31640 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7338 sayılı Vergi Usul Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 38. maddesiyle değişik halinde;

vergi ziyaına sebebiyet vermekten veya usulsüzlükten dolayı ceza kesilen ve cezası kesinleşenlere, vergi ziyaı cezasında cezanın kesinleştiği tarihi izleyen günden itibaren beşinci yılın isabet ettiği takvim yılının sonuna kadar, usulsüzlükte cezanın kesinleştiği tarihi izleyen günden itibaren ikinci yılın isabet ettiği takvim yılının sonuna kadar tekrar ceza kesilmesi durumunda, vergi ziyaı cezasının yüzde elli, usulsüzlük cezasının yüzde yirmibeş oranında artırılmak suretiyle uygulanacağı, artırım tutarının kesinleşen cezadan (kesinleşen birden fazla ceza olması durumunda bunlardan tutar itibarıyla en yükseğinden) fazla olamayacağı,

birinci fıkrada yer alan beş ve iki yıllık sürelerin hesabında, artırıma esas alınan cezaların kesinleşme tarihinin dikkate alınacağı belirtilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan ksımı yönünden, "lehe olan kanun hükümlerinin geçmişe yürüyeceği" yolundaki Ceza Hukukunun temel ilkesi çerçevesinde, 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinin 7338 sayılı Kanun'la değişik halindeki, artırım tutarının kesinleşen (tekerrüre esas alınan) cezadan fazla olamayacağı yolundaki düzenlemenin göz önünde bulundurulması suretiyle yapılacak inceleme sonucuna göre yeniden bir karar verilmek üzere, temyize konu kararın anılan hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir.

Öte yandan, dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan Daire kararının vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının dışında kalan hüküm fıkraları aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen iddialar, sözü geçen hüküm fıkralarının bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir.