Danıştay 7. Daire E.2020/1554 K.2022/4386

Dava konusu istem: Davacının, 2011 yılı hesap ve işlemlerinin randıman kapsamında sınırlı incelenmesi neticesinde kurumlar vergisine ilişkin olarak düzenlenen vergi inceleme raporundaki tespitlerden hareketle özel tüketim vergisi yönünden düzenlenen vergi inceleme raporu ile kayıtlarına yansıtmadan bir miktar dökme rakı üretiminde bulunarak sattığının tespit edildiğinden bahisle 2011 yılının Ocak ila Aralık dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, dosyanın incelenmesinden, olayda, davacı adına aynı döneme ilişkin olarak aynı nedenle yapılan geçici kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan davada davacı şirketin kayıt dışı hasılatı bulunmadığı sonucuna varılarak tarhiyatının kaldırılmasına hükmedildiğinden re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Randıman hesaplamasında bulunan sonucun bilimsel ve teknik olduğu, davacının kayıtlarında üretime verilen yaş üzüm miktarının stok ve alım/satım kayıtlarından üretime verilmesi gereken miktarların bulunduğu, alkol miktarı üzerinden kayıt dışı hasılat tespitinin yapıldığı inceleme raporundaki tespitlerin yerinde olduğu bu nedenle tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.