Danıştay 7. Daire E.2020/2125 K.2020/4495

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, düzeltilmesi istenilen kararda davalı tarafın "… Vergi Dairesi Müdürlüğü" olmasına karşın, sehven "… Vergi Dairesi Müdürlüğü" olarak yazıldığı anlaşıldığından, söz konusu maddi yanlışlığın "…Vergi Dairesi Müdürlüğü" şeklinde düzeltilmesinden ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesinin 6. fıkrası uyarınca Tetkik Hakimi …'nin açıklamaları dinlendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la yürürlükten kaldırılan ve aynı Kanun'un 27. maddesiyle eklenen Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmaya devam olunan 54. maddesinde Danıştay dava dairelerinin temyiz üzerine verdikleri kararların anılan maddedeki yazılı nedenlerin bulunması halinde düzeltilmesinin istenebileceği belirtilmiştir. Bu konudaki istemin incelenebilmesi için başvuruda bulunanın temyiz incelenmesi sonucu Danıştay tarafından verilen kararın veya kararın hüküm fıkrasının düzeltilmesinde menfaatinin bulunması gereklidir.

Dosyanın incelenmesinden,.

Anonim Şirketinden alınan ve 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrasına göre, tecil-terkin uygulamasından yararlanma şartları içinde bulunan teminatının verilmediğinden bahisle, 2010 yılının Nisan ve 2012 yılının Haziran aylarına ilişkin özel tüketim vergileri ve gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrini, yetkili olmayan vergi dairesi müdürlüğünce düzenlendiğinden hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle iptal eden vergi mahkemesi kararının davalı idare tarafından temyiz edilmesi üzerine,

Danıştay Yedinci Dairesinin 04/11/2019 tarih ve E:2016/2995, K:2019/5698 sayılı kararı ile bozulduğu görülmüş olup, anılan kararın davalı idare aleyhine hukuki sonuç doğurmaması ve karar düzeltme isteminde bulunmakta menfaatinin bulunmaması karşısında, Dairemizin sözü edilen kararının düzeltilmesi istemiyle yapılan başvurunun esasının incelenmesi mümkün değildir.