Danıştay 7. Daire E.2021/2965 K.2023/4126

Dava konusu istem: Nakliyecilik ve sıvı yakıtların toptan ticareti faaliyetiyle iştigal eden davacının, sahte belge düzenleme fiili nedeniyle hakkında vergi tekniği raporları bulunan mükelleflerden satın aldığı madeni yağların bir kısmını motorin olarak kullandığından bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 2011 yılının Temmuz ve Ağustos aylarının (1.) ve (2.) dönemleri ile Eylül ve Aralık aylarının (2.) dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, olayda, davacının inceleme kapsamında alınan ifadesinde, söz konusu fatura muhteviyatı madeni yağların satın alındığı, bunların ortalama %80'inin nakliyecilik işinde kullanılan araçlarında yakıt olarak, %20'sinin araçların bakımında kullanıldığı, madeni yağların 14 kg'lık tenekeler halinde temin edildiğinin beyan edildiği,

bu beyanların aksini gösteren herhangi bir bilgi veya belgenin dosyaya sunulmadığı ve vergi incelemesi aşamasında madeni yağların türüne ve yoğunluğuna ilişkin olarak itirazda bulunulmadığının anlaşılması karşısında davacının ifadesi doğrultusunda faturada kayıtlı alışların %80'inin motorin olarak kullanıldığı kabulüyle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine; davalı idarece, Av. Habibe Neslihan Aydoğan ile vekillik ilişkisinin sona erdiği belirtilmiş ise de, yargılama aşamasında vekille temsil edildiği görülen davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi incelemesi yapılırken ne miktarda yağ alındığı, bu yağların türünün ve vergi oranlarının ne olduğu saptanmaksızın tarh edilen vergi ve kesilen cezalarda hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.