Danıştay 7. Daire E.2021/3078 K.2024/128

Dava konusu istem: Davacı şirket adına tescilli …-…, …-…,… tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı "siyah çay" cinsi eşya için tahakkuk ettirilerek ödenen gümrük ve katma değer vergisinin eşyaya ait faturada gösterilen kıymete göre hesaplanan tutardan fazlasının 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca iadesi isteminin reddine dair karara vaki itirazın reddi yolundaki işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren işleyecek tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda belirlenen kıymet gümrük mevzuatı çerçevesinde esas alınacak kıymet olmayıp, gözetim belgesinin ibraz edilip edilmeyeceğinin tespitinde esas alınacak değer olduğundan, yurt dışı gider olarak beyan edilerek gerçekleştirilen tahakkuk üzerine fazladan ödenen gümrük ve katma değer vergilerinin geri verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık görülmediği.

4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 216. maddesinin 07/11/2019 tarih ve 30941 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 24/10/2019 tarih ve 7190 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 1. fıkrasında yer alan hüküm gereğince, İthalatta Gözetim Uygulamasına İlişkin Tebliğ'de öngörülen birim kıymete ulaşmak için davacı tarafından yurt dışı gider beyan edilmesi nedeniyle yapılan fazla tahsilatın yükümlüden kaynaklandığı,

fazladan tahsil edilen vergilerin başvuru tarihinden itibaren 6183 sayılı Kanun'a göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanacak faiziyle birlikte iade edilmesinin gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, vergilerin geri verme başvurusunun yapıldığı tarihten iade tarihine kadar 6183 sayılı Kanun'a göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanacak faizi ile birlikte davacıya iadesine, tahsil tarihinden geri verme başvurusunun yapıldığı tarihe kadar olan faiz talebi yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu kararın işlemin iptaline ve fazladan ödenen tutarın başvuru tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesine ilişkin hüküm fıkralarında hukuka aykırılık bulunmadığından, davalı idarenin istinaf talebinin reddine.

4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 07/11/2019 tarihinde yürürlüğe giren 7190 sayılı Kanun ile değişik 216. maddesi gereğince, iadesi istenen vergilerin tahsil tarihinden itibaren 6183 sayılı Kanun'a göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanacak faiziyle birlikte iadesinin icap ettiği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının tahsil tarihinden geri verme başvurusunun yapıldığı tarihe kadar olan faiz talebi yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasından sonra fazladan ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının gözetim belgesi alma yükümlülüğünü bertaraf etmek amacıyla gözetim belgesine tabi eşyanın yurt dışı giderlerini artırma yoluna gittiği, kıymet farkının davacının hür iradesiyle beyan edildiği, beyanda gümrük idaresinin baskı ya da zorlamasının bulunmadığı, söz konusu beyan verilirken ihtirazi kayıtta bulunulmadığı, iade ve faiz talepleri 4458 sayılı Kanun'un iadeye ilişkin hükümlerine uygun olmadığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.