Danıştay 7. Daire E.2021/3415 K.2024/1844

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, davacı hakkında ...

Cumhuriyet Başsavcılığınca E:... sayılı dosya üzerinden yürütülen soruşturmada; ''...'e ait olan ve tandır evi olarak da adlandırılan eklenti içerisinde ve tutuklu şüphelilere ait iki araç içerisinde kaçak sigara ele geçirildiği, şüpheli ...'ya ait ev içerisinde ise herhangi bir suç unsurunun bulunmadığı, her ne kadar Sevda dosyaya şüpheli olarak eklenmiş ise de, tanık ve diğer şüpheli beyanlarından anlaşılacağı üzere şüpheli ...'ın kendisini ...'ya dünürleri olarak tanıttığı ve eşyalarını tandır evine koymak için müsade istediği,

tutuklu sanıkların kaçak sigaraları tandır evine taşırken polis ekiplerince suç üstü yakalandıkları, dosyadaki mevcut bilgi ve belgeler ışığında şüpheli Sevda'nın diğer şüphelilerle fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiğini gösterir herhangi bir somut delile ulaşılamadığı, bu hususun basit şüphe niteliğinde kaldığı,

bu suretle şüphelinin üzerine atılı suç yönünden kamu davasının açılmasını gerektirir yeterli delile ulaşılamadığı'' gerekçesiyle davacı hakkında verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı ile 23/12/2015 tarihli ''Olay, Yakalama, İkamet-Araç Arama ve El Koyma Tutanağı''nın incelenmesinden, kaçak sigaraların davacının uhdesinde bulunduğu,

kaçak sigaralarla davacı arasında bir illiyet bağı olduğu ve bulunduran olarak vergiyi doğuran olayın davacının şahsında gerçekleştiği hususlarında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delilin ortaya konulamadığı görülmüş olup, davacı adına takdir komisyonu kararına istinaden, re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının ikamet adresinde yer alan bahçe içerisindeki tandır evine taşınan kaçak sigaralardan haberdar olmaması ve tanımadığı kişilere evinin eklentisinin kullanılmasına izin vermesi hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı adına, ikametinin müştemilatında ve bahçesinde bulunan araçların içerisinde bandrolsüz sigara bulundurulduğunun tespit edildiğinden bahisle, takdir komisyonu kararına dayanılarak, 2015 yılının Aralık dönemine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin işlemlerin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun "Müteselsil sorumluluk ve ceza uygulaması" başlıklı 13. maddesinin 5. fıkrasında, (Ek: 28/3/2013-6455/33 md.), 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 257. maddesinin verdiği yetki uyarınca kullanılma zorunluluğu getirilen özel etiketi veya işareti olmayan özel tüketim vergisine tabi malların bulundurulduğunun tespit edilmesi halinde, bu malları bulunduranlar adına;

her bir tespit için bu Kanuna ekli (III) sayılı listenin (A) cetvelinde yer alan malların 50 litreyi, (B) cetvelinde yer alan ... ve ... (yalnız tütün yerine geçen maddelerden yapılmış sigaralar) G.T.İ.P. numaralı malların 5.000 adedi aşması hâlinde ise müteselsilen sorumlu olmak üzere, bu malları bulunduranlar ile ithal veya imal edenlerden herhangi biri adına; malların tespit tarihindeki emsal bedeli veya miktarı üzerinden 11. maddedeki esaslara göre özel tüketim vergisi re'sen tarh edileceği, bu tarhiyata ayrıca vergi ziyaı cezası uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrasında; (III) sayılı listenin (A) ve (B) cetvelinde yer alan mallar bakımından, Kanun'un genel hükümleriyle düzenlenen vergiyi doğuran olay ve vergi mükellefinden farklı olarak ve "müteselsil sorumluluk ve ceza uygulaması" başlığıyla "bulundurma" fiili vergiyi doğuran olay, "bulunduranlar" da vergi mükellefi olarak kabul edilerek bulunduranlar adına vergi tahakkuk ettirileceği ve vergi ziyaı cezası kesileceği kuralı öngörülmüştür.

Anılan fıkrada, özel tüketim vergisi tahakkuku için "bulundurma" fiili ile birlikte bulundurulan ürünlerin de, kullanılma zorunluluğu getirilen bandrol veya kod olmayan ürünlerden olması gerekmektedir. Belirtilen bu iki koşulun birlikte gerçekleştiğinin tespit edilmesi durumunda vergi dairesi müdürlüğü tarafından re'sen vergi tarhı ile vergi ziyaı cezası uygulanabilecektir. Re'sen tarh edilen özel tüketim vergisinin muhatabı ise yasal düzenlemenin doğal bir sonucu olarak bu malları bulunduranlardır.

Dosyanın incelenmesinden, 23/12/2015 tarihli ''Olay, Yakalama, İkamet-Araç Arama ve El Koyma Tutanağı''nda, bandrolsüz ve kaçak sigaraların davacının kendi ikamet adresinin bahçesinde bulunan araçlarda ve müştemilat olarak değerlendirilen tandır kısmında ele geçirildiği, 4586 karton bandrolsüz sigaraya el konulduğu,

davacının da nezdinde düzenlenen tutanağı çekincesiz olarak imzaladığı anlaşılmış olup, bu durumun, davacının söz konusu sigaraları kendi kontrolünde bulundurduğuna karine teşkil ettiğinden ve bu sigaralardan haberinin olmaması hayatın olağan akışına uygun düşmeyeceğinden, bulundurma fiilinin davacının şahsında gerçekleştiği sonucuna ulaşılması karşısında, bir kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisine ilişkin işlemi belirtilen gerekçeyle iptal eden mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunu reddeden temyize konu kararda hukuki isabet görülmemiştir.